Poliziek

'Een zachte onttrekking'

2012-01-31T13:10:00.002+01:00

(1984/poster/Jeruzalem)

Bij tijd en wijle dringen wolkjes ambtelijk jargon door tot reguliere media. Zo berichtte AT5.nl onlangs over de rechtszaak tegen ene Mouloud B. (33), die nu vastzit voor een huis-overval in Amstelveen. Hierbij stierf een 77-jarige vrouw uit zuurstofgebrek, doordat hij haar in een kast opsloot. De dader zat eerder al een celstraf uit van vijf jaar voor overvallen op bejaarden - onder wie een man van 92 - maar ontsnapte zeven maanden geleden. Er bleek sprake te zijn van een 'zachte onttrekking', een term die zowel Google als Wikipedia niet blijken te kennen.

“De verdachte was in juli van de gevangenis in Hoogeveen overgeplaatst naar de instelling Exodus in Groningen waar gedetineerden in fasen worden voorbereid op hun terugkeer naar de maatschappij. Omdat de man zich niet aan de regels hield, besloot de directie van Exodus hem terug te sturen naar Hoogeveen. De gedetineerde moest zich melden bij de gevangenis, maar nam de benen. De enkelband die hij droeg, knipte hij door. De man droeg een enkelband omdat hij een keer niet was teruggekomen van verlof. Een woordvoerster van het Openbaar Ministerie vertelde in de uitzending dat er niet direct alarm is geslagen nadat de verdachte was verdwenen omdat het ging om een 'zachte onttrekking', een ontsnapping zonder geweld. Een gedetineerde staat dan wel geregistreerd als ontsnapt, maar er wordt niet actief naar hem gezocht”, aldus AT5.

Jezelf 'zachtjes onttrekken' aan een boete als dankzij vandalisme of regen je fietsverlichting hapert is helaas minder eenvoudig in het Nederlandse rechtssysteem.

DF

'Beyond Democracy'

2012-01-31T01:40:00.000+01:00

(Sticker, de Pijp, Amsterdam)

Beyond Democracy: Why democracy does not lead to solidarity, prosperity and liberty but to social conflict, runaway spending and a tyrannical government (Paperback)

The first chapters in 'Beyond Democracy' thoroughly invalidate a good dozen myths surrounding democracy that western media and education have systematically been spreading these last few decades. The 'God of the enlightened people' is being stripped to the bone and the libertarian authors probably enjoyed themselves immensely in doing the filleting. Furthermore, the book analyzes current political problems and it finishes with a concise perception of the future.

'Beyond Democracy' is well structured and – in spite of its limited size – presents an integral argument.

It's one of these few little books that I hope all free-minded people will one day read.

(review by the hand of D. Fenestration)

(klik voor Nederlandse review)

intro

2012-01-31T01:00:00.000+01:00

Politiek:

manier van levensonderhoud, bestemd voor de meest ontaarde delen van onze criminele klassen (of)belangenstrijd, gemaskeerd als botsing van principes: werken in het openbaar bestuur ter verkrijging van private voordelen.*

(Metro, 28/10/2008)

*bron: 'The enlarged
Devil's dictionary',

Ambrose Bierce

Waarde gast,

vanaf mijn 18de levensjaar schreef ik brieven aan
kranten en sinds 2004 heb – of: ben – ik

Poliziek.

Op deze site schrijf ik vooral

over 'de staat', multiculturele perikelen,

internationale zaken en politieke mechanismen

zoals 'correctheid'. Ook komen spellen en films,

biologische verschijnselen, religie, (strip)boeken, sommen economie, het libertarisme en alledaagse situaties aan bod.

Voor een thematisch overzicht van de ruim 300 stukjes is er de inhoudsopgave en bovenal mijn grote dank voor uw aandacht,

David Frankenhuis

ps: in de 'minder evenwichtige' perioden in mijn leven sluipen er soms onvriendelijkheden in mijn verhaaltjes, maar na verloop van tijd filter ik deze er weer - goeddeels - uit.

(Torquemada Requiem Vampierridder)

SINDO.NL

2012-01-29T18:20:00.000+01:00

(sleetje)

Stel: je hebt af en toe een boor of elektrische zaag nodig maar om redenen als ruimtegebrek, onderhoud of kosten koop je er geen. Tegelijkertijd gebruik je bijvoorbeeld je grasmaaier en feesttent weinig, terwijl ze verouderen en flink wat ruimte innemen. Zeker stadsbewoners kunnen hierover meepraten, maar die hebben tenminste nog het geluk dat in verhuur gespecialiseerde bedrijven doorgaans redelijk nabij zijn.

(tuinmessen)

Voor mensen met behoefte aan een gevarieerder palet aan goederen en ook diensten is er binnenkort SINDO.NL, een website voor huur en verhuur door particulieren. Het idee is even simpel als geniaal. Het bedrijf behelst meer dan alleen een digitaal platform, aangezien uit veiligheidsoverwegingen ook voorzien is in een eenvoudig, praktisch en qua kosten toch zeer laagdrempelig systeem voor het vastleggen van overeenkomsten. Een leuke bijkomstigheid is dat SINDO.NL de behoefte aan nieuwe producten vermindert, waarmee het milieu gebaat is.

Altijd intrigeert het me om te zien hoe
nieuwe technologie vastgeroeste markt- en machtsposities ondermijnt, bijvoorbeeld zoals de introductie op het Afrikaanse platteland van de gsm die kleine boeren een flink voordeel gaf ten opzichte van de tot dan toe dominante handelaren. Of SINDO.NL even verreikende gevolgen zal hebben weet ik niet, maar zeker in deze tijden van economische neergang zullen vele potentiële verhuurders er interessante neveninkomsten aan overhouden en wie weet vergroot het platform zelfs de sociale cohesie.

Twee geruchtmakende inbraken

2012-01-18T14:04:00.000+01:00

(inventaris van een snoepwinkel te Westwood, Californië)

"God created man, Sam Colt made them equal."

(over de bedenker van de Colt revolver, een populair handvuurwapen uit de 19de eeuw)

Toen ik rond de afgelopen nieuwjaarsviering 15 dagen in de Verenigde Staten verbleef was een tweetal inbraken er uitgebreid in het nieuws. Hier waren ze dat overigens ook, maar door de vakantie zullen veel mensen de incidenten gemist hebben. 'If you outlaw guns, only outlaws will have guns', vind ik een toepasselijk gezegde.

('Neighborhood
watch' - Los Angeles)

'Armed
response'

De eerste inbraak vond plaats in hotel 'The Cosmopolitan' te Las Vegas, waar gestommel de nachtrust van Mike Tyson verstoorde.

Gezien de nogal brute reputatie – zowel binnen
als buiten de boksring – van deze voormalig wereldkampioen had de onwetende crimineel veel geluk om te kunnen ontsnappen, doch zonder buit. Uiteraard al snel verschenen comments als “opnames voor 'Hangover III'?” bij het nieuwsbericht.

(No cruising)

Ook veel aandacht kreeg een inbraakpoging bij de 18-jarige weduwe Sarah McKinley in Oklahoma.

'Thou
shalt
not
skate-
board'

Samen met haar baby was ze thuis
op oudjaarsnacht toen twee mannen de voordeur van haar trailer forceerden. Haar 40 jaar oudere man was een week eerder overleden en het schorem wilde vermoedelijk zijn medicijnen stelen. Op het moment van de inbraak wisten zij echter niet dat Sarah nog in gesprek was met de centrale (9-11) en de politie al onderweg. Nog vervelender voor hen waren de twee doorgeladen handvuurwapens die zij klaar had liggen. "There's nothing more dangerous than a mother with her baby", luidde het nuchtere commentaar van de jonge vrouw.

'Don't drink & drive' WeHo

Zonder waarschuwing schoot ze Shane Martin (24) dood toen hij met een mes in zijn hand als eerste naar binnenstapte, waarop zijn maat vluchtte. Deze Dustin Louis Stewart (29) is na zijn arrestatie aangeklaagd voor first-degree murder, een soort verzwaarde dood door schuld zonder verzachtende omstandigheden. De politie vindt bepaald niet dat Sarah de wet overtreden heeft.

'Tatoeages van oma'

2012-01-16T08:33:00.001+01:00

“This is our Auschwitz”, stelt filmmaakster Suzanne Khardalian in de documentaire 'Grandma's Tattoos' op Aljazeera. Terwijl ze die woorden uitspreekt bevindt ze zich op een massagraf dat zo'n 95 jaar geleden gedolven is door dorpelingen in Oost Turkije. In onder andere die regio organiseerde het Ottomaanse leger er de plundering, verdrijving en – volgens de Armeniërs – genocide op het Christelijke volksdeel. Ook Assyrische en bijvoorbeeld Griekse populaties werden er systematisch "verdreven". Winston Churchill bestempelde deze etnische zuiveringen als "de eerste Holocaust van de laatste eeuw". In enkele jaren tijd kwamen daarbij tussen de een en 1,5 miljoen Armeniërs om, vaak na de meest uitzinnige vormen van marteling, of werden tijdens gedwongen uitputtingsmarsen vernietigd. Maar nog afgezien van het verlies van hun dierbaren was het lot van veel overlevenden nauwelijks beter.

De oorspronkelijk Armeense producent maakte
de historische documentaire naar aanleiding van de onverklaarbare - 'duivelse' - tatoeages op de handen en het gezicht van haar oma. Pas vele jaren na het overlijden van deze trieste vrouw begreep Khardalian dat zij - net als tienduizenden andere meisjes en jonge vrouwen - jarenlang geleefd had als seksslavin van de Turken, Koerden en Arabieren die de regio bevolken. 'My grandmother was raped, I'm drowning in humiliation'.

boom in LA

De regering en het leger coördineerden de massale aanval op het Armeense volk, onder het mom dat deze Christenen met de Russische vijand collaboreerden. Nadat de Armeniërs in Turkse dienstplicht massaal over de kling gejaagd waren was de weerstand goeddeels gebroken en konden de 'Vuur & donder bendes' (‘Shotas’) hun gang gaan. In Armeense wijken en dorpen gingen zij van huis tot huis, onder bescherming van de militairen. Families met veel geld of mooie dochters waren het voornaamste doelwit. Ouders werden beroofd en vermoord, de meisjes ontvoerd. De autoriteiten deden niets. “Ze veranderden onze wijk in een groot bordeel. Onze huizen werden hoerenkasten”, zegt Maria (104) die de gruwelen overleefde. “Tot 1937 hadden de Turken Armeense meisjes in huis.”Veel van deze kinderen en jonge vrouwen zouden Turkije nooit meer verlaten. Na de Eerste Wereldoorlog werden duizenden gedumpt in de woestijn bij Irak en Syrië. Daarna moesten zij zich vaak jarenlang in leven houden met (gedwongen) prostitutie voordat ze de vluchtelingenkampen in onder andere Libanon wisten te bereiken. Veel vrouwen die aanvankelijk ontsnapten pleegden vervolgens zelfmoord om slavernij te voorkomen. Tijdens de vlucht smeerden moeders de gezichten van dochters in met modder, om
aantrekkelijkheid te maskeren.

plakkaat Armeense genocide UCLA

Een andere vrouw die in 'Grandma's Tattoos' aan het woord komt was vijf toen ze met haar moeder en zusje van 12 moest vluchten. Zij werden 'eigendom' van een Koerd die hen de Eufraat overzette. Net als duizenden anderen is ze gebrandmerkt en ook gedwongen bekeerd tot de islam. Velen zagen hun volksgenoten nooit meer terug.Degenen die dat 'geluk' wel hadden kwijnden weg in liefdeloze huwelijken en tot op de dag van vandaag voortwoekerende trauma's van de ergste soort. En de schaamte over de horror plantte zich als het ware voort door de generaties. Een ander mogelijk gevolg van de wandaden uit deze periode is - net als bij veel joden na WO II - een relatief sterk ontwikkeld nationalisme, zoals in de woorden van de 104 jaren oude Maria: “Ik groeide op als wees. Goddank hebben we Armenië! God is genadig geweest!”

beeld in tuin UCLA

Het antwoord op de vraag of je de verdrijving van de Armeniërs door de Osmaanse Turken een 'genocide' mag of moet noemen laat ik hier om politieke redenen maar even in het midden. In ieder geval was sprake van een zorgvuldig geplande 'gendercide', waarvan de schandvlek bepaald nog niet weggepoetst is.De schande ligt echter niet bij de Armeniërs maar bij de Turken, althans bij diegenen van hen die niet bereid lijken met de historie van hun voorouders in het reine te willen komen. Zolang de regering Erdogan deze episode niet toegeeft – en zich ervoor verontschuldigt en de slachtoffers en hun nazaten (voor zover dat mogelijk is) compenseert – beschouw ik iedere kritische lettergreep van een Turk over de 'openlucht gevangenis' genaamd Gaza-strook als een obsceniteit. Moslims kunnen over joden of Israëli's van alles en nog wat beweren, maar die laatsten organiseren in ieder geval al enkele duizenden jaren geen slavenmarkten * en vernietigingskampen meer.

beeld meisje UCLA

DF

* afgezien van joden die betrokken waren bij de slavenhandel op West Afrika

'Meltdown Comics'

2012-01-12T16:18:00.003+01:00

“Maar waar zijn de stripboeken?”,was mijn eerste gedachte toen ik enkele weken geleden 'Meltdown Collectibles & Comics' binnenliep.

De zaak is gevestigd aan de Sunset Boulevardte Los Angeles en het woord 'stripboekenwinkel' dekt de lading amper.

Gemeten in kubieke meters is de bedrijfsruimte misschienwel 10 keer die van het voor Nederlandse begrippen al reusachtigeLambiek in de Amsterdamse Kerkstraat. Hierdoor blijft veel plaats over voor 'extraatjes' zoals beelden, posters, spellen, kleding,stellages en God weet wat niet al de comics aanvankelijk aan mijn zicht onttrokken.

Verder huizen in het pandberoemde tekenaars, zijn er tentoonstellingen en is achterin de zaakvoor bands en theatergezelschappen een oefenruimte gevestigd dieintensief wordt gebruikt. Ook bestaat er de 'Meltdown University' en– of course – heeft het bedrijf een mooie website.

Qua stripboeken kwam ik er verscheidene interessante reeksen tegen die ikniet kende, zoals 'Hatter M', terwijl ik merkte dat enkele vanmijn eigen favorieten prominent uitgestald stonden. Vooral viel mijnoog op een quote uit de 'New york daily news', afgedrukt opde kaft van het religieus geïnspireerde meesterwerk Preacher:

“Itwill restore your faith.
In comics”.

DF

Break even point: de basis

2012-01-11T14:29:00.026+01:00

Op het 'break even point' (BEP) speelt een onderneming quitte.
Er is dus geen winst of verlies. De totale kosten zijn dan even groot als de omzet (of opbrengst) en als formule ziet het er zo uit:

winst = omzet – kosten = 0

Stel je de omzet voor als de kas van een winkel na een maand. De zaak verkoopt producten met een gemiddelde prijs van 2 euro. De inkoopkosten per product zijn 1,75 euro en verder zijn er alleen constante (of 'vaste') kosten van maandelijks in totaal 1000 euro. Deze bestaan vooral uit de huur van het pand. Je kan hieruit de volgende formules afleiden:

totale omzet (TO) = 2 x afzet = 2Q*

*(afzet = het verkochte aantal producten, meestal aangeduid als 'Q')

totale constante kosten (TCK) = 1000
totale variabele kosten (TVK) = 1,75Q
→ Totale kosten (TK) = TVK + TCK = 1,75Q + 1000

Om nu het BEP te berekenen zijn er 3 methoden:
(1) 'de snelle', (2) 'de algebraïsche' en (3) 'de dekkingsbijdrage'

– (1)
TO = TK →
2Q = 1,75Q + 1000
→ 0,25Q = 1000
→ aantal = 4000

– (2)
Totale winst (TW) = 0
→ TO – TK = 0
2Q – (1,75Q + 1000) = 0
2Q – 1,75Q – 1000 = 0
0,25Q – 1000 = 0
→ 0,25Q = 1000 → aantal = 4000

– (3)
eerst dekkingsbijdrage per product berekenen
→ 2 – 1,75 = 0,25 en vervolgens de TCK daardoor delen
(→ 1000/0,25 = 4000)

Controle:
Is TO even groot als TK bij 4000 Q?
TO = 4000 x 2 = 8000 euro & TK = 1000 + (4000 x 1,75) = 1000 + 7000 = 8000 euro

(klik voor een moeilijker som over 't BEP)

Venice Beach: 'Alien vs Predator'

2012-01-10T11:04:00.025+01:00

Spontaan ontlokte de schitterende natuur in de bergen bij Claremont (Californië) me de opmerking dat “somehow, I really liked the Alien versus Predator movies”.

“Yeah, me too”, sprak een der wetenschappers in wier gezelschap ik een week geleden verkeerde.

Het uitgestrekte woud van voornamelijk naaldbomen waarin wij ons bevonden leek sterk op de filmversie* 'AvP' uit 2007.

Een ruimteschip van een buitenaards ras stort neer ergens in de Verenigde Staten en de bemanning overleeft dit niet. De cultuur van deze 'predators' houdt de jacht hoog in het vaandel. Als enkele in het voertuig aanwezige 'prooidieren' na de crash weten te ontsnappen is een bloedbad het onvermijdelijke gevolg.

Enkele dagen later wandelde ik over Venice Beach en
tot mijn stomme verbazing stuitte ik er op een soort hoedenzaak, die als publiekstrekker ook metalen poppen verkocht. Velen hiervan hadden bovengenoemde film tot thema.

DF

(*niet de versie uit 2004)

Softdrugsbeleid Californië

2012-01-07T19:00:00.024+01:00

"Dankzij het softdrugsbeleid in deze staat (Californië, df) zijn mijn beide dealers nu sinds enige tijd 'out of business'.
Noodgedwongen ben ik dus al vrij lang clean",
vertelt de 36-jarige Amerikaan M.

"Maar", vraag ik, "is het moeilijk om een doktersverklaring te krijgen voor 'medisch gebruik' van marihuana?"

"Nee, integendeel", zegt de kerngezonde M., "het is juist heel eenvoudig. Je hoeft daarvoor maar enigszins last te hebben van pijn of zelfs stress. Artsen adverteren er openlijk mee!"

"Maar wat weerhoud je dan in Godsnaam van het aanvragen ervan?", vraag ik vol ongeloof.

"Nou", zegt M., "op dit moment zijn medische databases nog een no-go-area voor bedrijven, maar als dat verandert wordt verzekeren vrijwel onmogelijk."

DF

(bijgevoegde foto's zijn onlangs gemaakt bij Venice Beach, Los Angeles)

'Red Warrior' (Jeff Amano)

2012-01-05T18:29:00.029+01:00

"I tell myself it's a little early to start sucking down potato juice. But then I argue that it's late in Russia. And after all, I am Russian."

Regelmatig stuit ik via stripboeken op
allerlei gekke historische details. Zo
ook in Jeff Amano's "Red Warrior,
assassin for the Thieves World" dat stamt uit 2006.

Het verhaal start in een appartement ergens in de VS, waar de lokale recherche samen met de Russische special agent Tolik een moord onderzoekt. Op grond van een in tweeën gesneden bierflesje concludeert deze al snel dat de dader afkomstig moet zijn uit de gelederen van Russische elitetroepen 'Spetznaz'.

Na de val van het communisme verlieten velen van hen hun legerbases om 'mafiya torpedo' te worden. Een van hun favoriete wapens is een vlijmscherpe legerschep, zowel als bijl als om mee te werpen. Tolik zelf werkt als een soort verbindingsofficier tussen de Russische en Amerikaanse autoriteiten. Via de dochter van een vermoorde mafiabaas probeert hij te infiltreren in de 'Dievenwereld' en zo ontdekt hij dat de moordenaar deel uitmaakt van een speciale afdeling binnen Spetznaz - 'project Bespredel' - die haar agenten
uitrust met 'psychische extensies'.

Na de ontknoping volgt nog een introductie op MMA van Pat Amano. 'Red Warrior' stamt uit hetzelfde genre als bijvoorbeeld 'Wintermen' en beide (her)las ik met veel plezier.

Zeilmeisje Laura ontsnapt!

2012-01-05T00:14:00.008+01:00

Zelden verblijdt binnenlands nieuws me, maar vandaag vormt een uitzondering op deze regel. "Ons" wereldberoemde zeilmeisje Laura is voornemens het zinkende schip genaamd NL definitief te verlaten om zich in Nieuw-Zeeland te vestigen. Eindelijk eens iemand met 'brains & balls', waarvoor bijzonder veel hulde.

Zeer terecht laat ze de rest van ons - reddeloos verloren - achter in de kille polder van de christensocialistische zwakzinnigheid. Waar liegen voor "gezagsdragers" een tweede natuur is, parasitisme geen grenzen kent en een corrupt soort 'ambtelijk kapitalisme' de echte ondernemers tot faillissementen drijft.

Veel succes meid!

Vrijheid & verspilling

2011-12-29T21:50:00.011+01:00

Onlangs daagde iemand me uit om eens met een ‘echt goed libertarisch voorbeeld’ te komen.

Bij zulke vragen wijs ik doorgaans direct op de onvoorstelbare welvaart die de Nederlanders beleefden tijdens en na de bloedige afscheiding van Spanje: in afwezigheid van een dominerend centraal gezag floreerden nijverheid, handel, kunst en wetenschap. Het ontbreken van een ‘sterk leiderschap’ bevorderde bovendien de individuele, intellectuele en religieuze vrijheden op ongekende wijze, daarover twisten historici bij mijn weten niet meer.

Wat ook opvalt in diezelfde periode zijn de verschillen in welvaart tussen boeren in het westen en oosten van Nederland. Een belangrijke verklaring hiervoor is dat in de laatstgenoemde regionen de macht van de (conservatieve) adel erg groot was, terwijl die in Holland en Zeeland – motoren van de Gouden Eeuw - vrijwel ontbrak. De vrijheid van de plattelanders in het oosten des lands was daardoor erg beperkt, zodat innovatie stagneerde en opbrengsten laag bleven. In kustgebieden daarentegen stond het boeren vrij om hun productie af te stemmen op de wensen van de markt en al snel ontstond er de ‘gecommercialiseerde landbouw’. Sommige agrariërs richtten zich op de wensen van de welvarende stedelijke bevolking en specialiseerden zich in vlees en melk, terwijl andere gewassen verbouwden die dienden als grondstof voor touwen, zeilen en verf.

Een laatste voorbeeld van een ‘libertarisch verschijnsel’ stamt uit mijn studententijd te Utrecht. Maandelijks ging ik er uit eten met groepen van 8 tot 20 mensen en doorgaans werd de rekening omgeslagen over alle aanwezigen. In het algemeen leidde dit ertoe dat mensen veel meer en duurder voedsel bestelden dan men opat en bij het verlaten van zo’n eetcafé geneerde ik me voor de vele volle en halfvolle glazen bier die op onze tafels achterbleven.

Uiteindelijk staakte ik mijn
pogingen om de rekening te
‘individualiseren’, murw gebeukt door de dominante schreeuwers in onze studentikoze mini-democratie …

DF

WE3 (G. Morrison & F. Quitely)

2011-12-23T17:31:00.060+01:00

Neem een hond, kat en konijn: Bandit, Tinker en Pirate. Deze top 3 der meest aaibare huisdieren speelt de hoofdrol in een strip over toekomstige biologische wapens:

'WE3'.

Zo'n zeven jaar geleden produceerden Grant Morrison en tekenaar Frank Quitely deze indrukwekkende comic en onlangs verscheen een herdruk.

Verhaallijn

Het stripboek start met een moordpartij in Latijns-Amerika. Doelwit is ene dictator Guerrera, wiens lijfwachten geen schijn van kans maken tegen 'WE3'. Vervolgens vervoert men de dieren naar een Amerikaanse luchtmachtbasis en daar wordt meer duidelijk over de complexe technologie die ze verbindt met zwaarbewapende pantsers.

Als de bevelhebber het onderzoeksteam meedeelt dat Bandit, Tinker en Pirate vernietigd zullen worden breekt er iets in Roseanne. Geruime tijd verzorgde en trainde deze jonge vrouw het drietal en ontwikkelde daardoor 'moederlijke gevoelens' voor ze. In een vlaag van verstandsverbijstering bevrijdt ze 'WE3', die vervolgens met moorddadige instincten als enig kompas de zoektocht naar 'thuis' starten. Daarbij zit het leger ze op de hielen en de inzet van nieuwere generaties bio-wapens schuwen de generaals bepaald niet.

'WE3' vond ik alleen al de moeite waard wegens het tekenwerk en de interessante visie op militaire technologie die het stripboek biedt. Misschien wel het scherpst is de manier waarop gevaren met betrekking tot werknemers belicht worden. Iemand die solliciteert bij zo'n afdeling hoeft op dat moment geen psychopaat of terrorist/activist te zijn en inzichten veranderen soms. Na uitlezing van 'WE3' ben ik er in ieder geval nog niet van overtuigd dat de voordelen van alle technologisch-wetenschappelijk onderzoek opwegen tegen de risico's ...

DF

(op Bol.com)

Algemeen en particulier belang

2011-12-20T12:29:00.016+01:00

Een der centrale mythen in onze cultuur gaat over algemeen en particulier belang. 'De overheid streeft het algemeen belang na, dus datgene wat goed is voor iedereen dan wel voor de meesten, en burgers en ondernemingen behartigen hun eigenbelang', luidt ongeveer de redenering.

Ook al dragen politiek en media deze boodschap het zichtbaarst uit, de wortels van de misvatting worden reeds gezaaid in het middelbaar onderwijs. Niet alleen lesmethoden Maatschappijleer verkondigen dit standpunt, zelfs Arnold Heertje schrijft in zijn 'Kern van de economie' dat bij bedrijven die staatseigendom zijn de bediening van 'het publiek' op de eerste plaats komt.

Zou de vermaarde hoogleraar de laatste decennia berichtgeving over grenzeloze verspilling, straffeloze corruptie en de uitdijing van bureaucratische waterhoofden gemist hebben? Die stallen vol zakkrabbende ministeriële raamambtenaren van wie sommigen zichzelf salarisverhogingen en bonussen toekenden waarvoor zelfs bankiers zich schamen zouden? En dan zwijg ik nog over de immer verslechterende prijs-kwaliteitverhouding van de publieke diensten en het massale misbruik van voorzieningen, waartegen de overheid zelden serieuze stappen onderneemt.

De grap is dat het vak economie welhaast is gebaseerd op de ideeën van de Schotse filosoof en econoom Adam Smith. Kort gezegd beweert hij dat het algemeen belang het best gediend is bij burgers die hun eigenbelang nastreven.

Belastingen, subsidies, veel wetten en monopolies zoals publieke diensten verstoren deze 'onzichtbare hand' van het markt- of prijsmechanisme, waardoor welvaart vermindert.

D.Fenestratie

Amrani ook zedendelinquent

2011-12-14T10:41:00.012+01:00

Een opvallend detail aan de 33-jarige Luikse massamoordenaar, wapenfreak en drugshandelaar Nordine Amrani is dat hij, net als zoveel 'korte lontjes' uit de culturen van Noord-Afrika, bekend stond als zedendelinquent.

Dit probleem beperkt zich bepaald niet tot België. Mijn inschatting is dat er alleen al in Amsterdam honderden van zulke agressieve aanranders vrij rondlopen om vooral op uitgaansavonden scholieren en studentes te belagen. Als het meisje pech heeft kan ze zelfs ontvoerd worden naar een kelderbox en maakt men opnames ter chantage. Uit de verhalen van leerlingen en berichtgeving in media doemt al langer een beeld op dat haast doet denken aan de wetteloosheid in het Berlijn van 1945! Op de donkere avonden en nachten in de weekenden heeft het schorem vrij spel en is het goeddeels afwezige 'gezag' uiterst laks met aangiften, want fiets-lichtjes en terrasverwarmers hebben voorrang. Waaraan heeft de bevolking dit criminele wanbeleid verdient?

Als de overheid haar prioriteiten niet snel en
grondig aan de realiteit aanpast en de veiligheid van burgers niet langer ondergeschikt maakt aan de fundamentele mensenrechten van uitschot, zal eigenrichting snel populairder worden in onze polder.

Dat vrees en hoop ik tegelijk.

DF

De Achilleshiel van Sharia4Belgium

2011-12-13T14:47:00.045+01:00

De laatste decennia domineerde 'links' steevast politiek gevoelige debatten. De omvang van de verzorgingsstaat, de effectiviteit van ontwikkelingshulp en zelfs de groei van het ambtenarenapparaat of de hoogte van belastingen werden zelden vanuit een klassiek liberaal perspectief belicht. Zoals ik op mijn 16de al eens ondervond tijdens het houden van een spreekbeurt over immigratie en integratie waren er bovendien forse risico's verbonden aan het 'zwemmen tegen de stroom in', ook al wist ik toen nog helemaal niets over de richting van deze stroom. Wat betreft haar oorsprong tastte ik destijds uiteraard volledig in het duister, want internet had ik in 1990 niet.

De vijandigheid en agressie die ik tijdens en na mijn voordracht ontmoette beangstigde zeer en leidde – naast heel veel blowen – ertoe dat ik me meer begon te verdiepen in zowel de financiële belangen achter politieke dogma's als de biologische wortels ervan. Vier jaren in een studentenhuis in Utrecht verschaften meer inzicht in groepsdynamica en in theoretisch opzicht verlichtten inzichten uit de evolutionaire psychologie veel sociaalwetenschappelijke duisternis die ik me van de faculteiten herinner.

De linkse dominantie manifesteerde zich in die periode niet alleen in parlementaire debatten, overheidsbeleid en educatieve instituten. Ook opiniepagina's in dag- en weekbladen zaten redelijk potdicht voor wat meer liberaal gezinden, begreep ik al gauw, en discussies in debatcentra werden vaak ruw verstoord door agressieve schreeuwers 'tegen fascisme & kapitalisme', die soms zelfs dronken aan kwamen zetten. Ook voor het belagen van bijeenkomsten van politieke opponenten deinsden deze types niet terug, evenals voor mishandeling, 'taarten' (met kots & kak), vernieling, brandstichting, bedreiging en vele andere kwalijke zaken.

Toen na 1990 duidelijk werd dat links Nederland onder leiding van de PvdA niet meer bevrijd zou gaan worden door het Rode Leger en het gezonde verstand dus daadwerkelijk mocht gaan zegevieren, kwam langzaam maar zeker een politieke kentering op gang. Met name de vrijheid van het internet, enkele geruchtmakende politieke moorden en verontrustende berichten uit de multiculturele samenleving maakten dat rechts – voor zover dat bestaat in Nederland – weer salonfähig werd en de idealistische knokploegen terugkeerden
naar het kennel.

Wellicht dankzij 'Europeanisering' heeft weldenkend NL er sinds kort helaas echter een probleempje bij dat doet denken aan die 'duistere periode 1970 - 2005', namelijk een roedel blaffende Belgische baarden die in Amsterdam zelfs debatten komt verstoren. Opmerkelijk genoeg hanteert dit 'Sharia4Belgium' hierbij dezelfde intimidatiepraktijken als bijvoorbeeld de “anti”-fascisten van AFA.

Sommigen zullen de ernst van dit incident bagatelliseren en zeggen dat de meesten wegens de zegeningen van de verzorgingsstaat tijd zat hadden om vanuit het zuiden af te reizen naar de bijeenkomst in De Balie. Anderen vergoeilijken de agressie van de jonge 'Salah-fisten' en wijzen erop dat zulke heren vaak verledens hebben in de jongens-prostitutie, hetgeen frustratie en haat schijnt te voeden, of menen dat opvattingen en gedrag ook zouden kunnen ontspruiten uit inteelt.

Mijn mening is echter dat er anno 2011 hier te lande geen plek meer is voor zulke types en dat wij ze onomwonden duidelijk moeten maken dat ze niet welkom zijn in onze polder. Schijnheiligen hebben gelukkig altijd een Achilleshiel, zo ontdekte ik in jongerencentra, coffeeshops en moskeeën, dus lijkt het me voor bezoekers van een volgend 'islam gevoelig' debat verstandig om eerst even te gaan winkelen en wat
ham- of spekblokjes
in te slaan als munitie.

Laat het zwijn ons
Ei van Columbus zijn!

door D. Varkenshuid

Films, internet & strips

2011-12-11T22:20:00.060+01:00

(Dexter 'devil painting')

Een kleine tien jaar geleden schonk ik mijn laatste televisie weg en via internet volg ik nog slechts series als Southpark, Dexter en het wat nieuwere 'Game of thrones'. Al vrij snel na de opkomst van Liveleak, Dumpert en dergelijke websites verloor ik bovendien mijn interesse in het medium film goeddeels. Dit realiseerde ik me voor het eerst toen ik eens stuitte op een Youtube-filmpje dat - als ik het me goed herinner - was geript van een nieuwszender uit Colombia.

De toevallig opgenomen cctv-beelden toonden twee mannen op wie op klaarlichte dag een derde afloopt. Vanaf een meter of drie begint deze met zijn pistool een van de twee te doorzeven met kogels en terwijl het slachtoffer valt, vlucht zijn gesprekspartner. Hierop werpt de aanvaller zijn wapen weg, tovert een tweede tevoorschijn en lost nog diverse schoten op het bewegingloze lichaam alvorens uit beeld te verdwijnen. Toen het filmpje stopte werd ik me ervan bewust dat zulk realisme welhaast niet na te bootsen is door regisseurs in bioscoopzalen, ook al zal onder andere toekomstige 3D-technologie hierin ongetwijfeld nog verandering brengen.

Dat de rauwe werkelijkheid soms op z'n minst kon wedijveren met zelfs de meest bizarre hersenspinselen van creatievelingen was me overigens al opgevallen in 1991, toen Silence of the lambs haast bekend stond als 'film voor alle leeftijden' in vergelijking met de ijzingwekkende details die in datzelfde jaar aan het licht kwamen na arrestatie van de kannibalistische lustmoordenaar Jeffrey Dahmer. Niet alleen voor wat betreft gruwelen maar ook qua humor vind ik de realiteit trouwens vaak superieur aan het bedachte. Als u mij niet serieus neemt in deze, zoek dan binnen Youtube eens op 'get the picture allochtoon' of – een van mijn favorieten – 'tv lizard attack'. De combinatie van spontane verwarring, leedvermaak en schaamte kan ongeëvenaard grappige situaties opleveren.

Toch bestaat er geen enkel medium dat zich naar mijn mening wat betreft realisme kan meten met stripboeken. Zelfs in de beste films ken ik altijd wel momenten waarop ik denk: 'en nu krijgt die of die een aanwijzing', of klopt er iets niet qua belichting of karakters, terwijl ik de bedenker en tekenaar in de strip nooit bemerk. Dit geldt zowel voor volstrekt absurdistische science fiction reeksen als Transmetropolitan, Nikolai Dante, Hitman, Nikopol, Watchmen, Preacher of de 'Boeken der invasies' als voor bijvoorbeeld het realistische 'Clean House'.

Hierin schetsen Brian Azzarello en Tim Bradstreet* de laatste minuten uit het leven van ene 'Alphonse Capriccio', voormalig lid van de Italiaanse mafia die als reactie op zijn arrestatie een deal sloot met de FBI. Na het verlinken van zijn bazen duikt hij onder met behulp van ene 'agent Turro' in het programma voor beschermde getuigen. De strip start overigens pas als de 'rat' thuiskomt van een middagje winkelen.

Bij het openen van zijn voordeur treft hij zijn herdershond in een plas bloed en een kogelgat in het hoofd. Iets verderop ligt zijn vrouw Marie met doorgesneden keel op de keukentafel en in blinde paniek rent Alphonse nu de trap op om zijn zoon en dochter te zoeken, maar halverwege stuit hij onverwacht op Turro die hem
verzekert dat de Italianen er niets mee te maken hebben.

Het lijk van zijn zoon vindt Alphonse boven in de gang, waar Turro zich bij hem voegt. Om onduidelijke redenen begint deze te verhalen over de invloed van de Russische mafia en haar methoden:

"They've made some serious connections here in the U.S. They're fucking animals too, not like you wiseguys were, with your codes of silence an' that honor bullshit. You guys had style! These guys, they'd whore out their own mothers for a buck, then throw 'em off a bridge for complainin' their pussies got sore.”

Samen wandelen ze verder door het huis terwijl de kalme Turro inpraat op de man die net ontdekte dat twee-derde van zijn gezin uitgeroeid is. De agent leidt Alphonse nu de slaapkamer van 't dochtertje binnen. Onder bebloede dekens en knuffelberen steekt nog een voetje uit.

"This here is Nikolai Volkoff”, zegt Turro ter introductie van de kale man die naast het bed staat en een sigaret opsteekt.

"? … KGB?", stamelt Alphonse in shock, doodsangst of - waarschijnlijk - beide.

"KGB? Me? Now that, Turro, that's funny joke!" zegt de ijskoude Volkoff, die volgens Turro 'zelfs dingen weet waarvan de FBI nog niet weet of ze die informatie überhaupt wíl hebben': “he's a Goddamn treasure trove of illegal activity, just like you were...”

Dit alles en meer in nauwelijks acht pagina's.

DF
* Deze mini-strip is onderdeel van de door een veelheid aan bedenkers en tekenaars geproduceerde bundel 'Gangland'.

'Schapen zonder herder'

2011-12-09T21:41:00.081+01:00

(plaatje is afkomstig uit 'Huurling: het Offer'/V. Segrelles)

“You used God, not the other wayaround.” – Dexter

De perikelen rond de omstreden Marokkaanse imam Al-Maghraoui en de verstoring van een debat in de Amsterdamse Balie door een delegatie van 'Sharia4Belgium' zullen velen hebben doen huiveren of walgen. Bij mij maakten de affaires aanvankelijk ook zulke emoties los, tot ik me iets meer in de situaties verdiepte.

Dicks Street - WeHo

Voorop wil ik stellen
dat het weerzinwekkende “gedachtegoed” van types als Al-Maghraoui natuurlijk niet anders dan bloedstollend kan zijn voor duizenden islamitische meisjes en moeders in het Nederlandse taalgebied, en dan zwijg ik nog over regio's als het Arabisch schiereiland en de wat minder verlichte delen van Noord Afrika. Zo'n halve bejaarde die ooit schaamteloos verkondigd zou hebben dat 'een negenjarig meisje beter in bed is' riep bij mij althans de vraag op of dit ogenschijnlijk vrome heerschap destijds misschien pochte over de slaapkamer-kwaliteiten van een van zijn 'vrouwen', of dat hij simpelweg zijn seksuele opwinding bij de gedachte aan een kind niet langer kon verhullen. Helaas heeft Europa ook een rijke traditie aan als heiligen vermomde pedo's, maar daaraan wordt in toenemende mate juridisch paal en perk gesteld. Goddank zijn vele bisdommen reeds failliet. Imams als Al-Maghraoui zijn door lokale rechtbanken overigens ook wel eens de wacht aangezegd maar wijken vervolgens vaak uit naar het Sodom & Gomorra oftewel Vaticaan van de Islamitische wereld: Saoedi-Arabië.

Paus aan galg

Net als bijvoorbeeld in Rusland zit het criminele en hypocriete leiderschap ter plaatse ook nog eens op een flinke bel delfstoffen, die economische en politieke corruptie en wetteloosheid aanwakkert. Dus in plaats van de onmetelijke fondsen uit de gratis olie aan te boren ter bestrijding van bijvoorbeeld honger en geweld, stuurt de monarchie liever zijn legers af op ongewapende demonstranten en stammen zelfs tot in Jemen!

Landen als Marokko liggen daarvoor wat ver uit de buurt, maar op z'n minst kan er de armoede uitgebuit worden door jonge meisjes weg te kopen bij hun families. En anders zijn er voor de uitgezonden imams altijd nog kansloze jongeren te hersenspoelen tot levende bommen (maar als die egoïstische schijnheiligen echt dachten middels een explosieve zelfmoord naar het Paradijs te kunnen, hadden zij natuurlijk allang zichzelf opgeofferd). Naar ik hoop geeft het te denken dat zowel islam-haters als pedoseksuele 'imams' beide sterk de nadruk leggen op de leeftijd van Aïsja en niet op Mohammeds eerste vrouw Khadija, die 15 jaren ouder was dan hij.

Hoe het ook zij, de uitzaaiingen van het wahabisme dringen via minderheden binnen migrantengemeenschappen diep door in West Europa. Helaas worden hier te lande in het buitenland gesloten polygame huwelijken gewoon erkend en opmerkelijk genoeg “boekt het CBS huwelijken 'af' waarbij 14jarigen ingeschreven staan”, aldus NRC/Handelsblad (9/8/2008). De mazen in de wet staan dus toe dat in onze verzorgingsstaat allerlei pseudo-vromen er kinderharempjes op na houden en mijn Nederlands-Marokkaanse contacten verzekerden mij dat zulke schrijnende situaties ook daadwerkelijk bestaan in Amsterdamse en Utrechtse buitenwijken. Verontruste moeders in Den Haag hadden lucht gekregen van Al-Maghraoui's bezoek aan de Ass Soenah moskee en seinden uiteindelijk parlementariër Khadija Arib in.

Het is natuurlijk bijzonder triest dat er anno 2011 kennelijk nog steeds gezinnen bestaan in Nederland waar kinderen aan pedo's geofferd worden, maar toch is het hoopgevend dat er zelfs vanuit de 'zwartekousenmoslims' verzet ontstaat tegen zulke 'huwelijken'. Zeker in gevallen waarin het het bruidje is dat naar Europa verhuist zullen zeer ongelijke machtsverhoudingen, misbruik, angst, pijn en schaamte doorgaans de boventoon voeren. Met het inschakelen van Arib zeggen de vrouwen: “deze duizenden jaren oude traditie van woestijnstammen is verboden hier, grow up or stay the Hell away from us!”

Alien -Venice Beach

Nog hoopgevender dan de weerstand tegen Al-Maghraoui vond ik enkele door Umar Mirza gepubliceerde reacties op Sharia4Belgium, dat zichzelf middels het intimiderende verstoren van het bovengenoemde debat in de Balie ook buiten thuisland België graag onsterfelijk belachelijk blijkt te maken. Het potsierlijke wentelen in publiekelijke zelfvernedering door de 'kudde schapen zonder herder' ontlokte iemand de suggestie alsof het hier een gezelschap 'reborn' moslims betrof (dus voorheen bejaardenknuppelaars, loverboys, roofovervallers en aanranders, stel ik mij zo voor). Uit diverse opmerkingen sprak een plezant patriottisme dat hier in een toenemend aantal islamitische Nederlanders diep wortelt.

Getty Museum

'Ondanks Wilders hebben wij het niet zo slecht hier, dus laat ons met rust', luidt hun boodschap.

Oprecht wens ik ze dan ook veel succes met de oproep van auteur Mirza:

“tijd voor een MuslimsAgainstSharia4Belgium!”

Leuk boek voor scholieren!

2011-12-07T15:55:00.024+01:00

Voornamelijk wegens teleurstellende ervaringen uit het verleden waag ik mij slechts zelden aan Nederlandse literatuur. In het algemeen gaat mijn voorkeur uit naar stripboeken in de genres actie, humor en 'noir' dus een roman met chronische ziekte en familieperikelen als ogenschijnlijke kernthema's zou ik nimmer uit vrije wil aanschaffen. Precies zo'n boek echter schonk iemand me onlangs en tot mijn grote verbazing tril ik enkele dagen sinds het uitlezen ervan nog steeds na.

'Haaiensafari' beschrijft de tragiek van Virginie Terhell, een jonge vrouw die in de bloei van haar leven getroffen wordt door een dodelijke spierziekte waardoor lichaamsfuncties geleidelijk aan uitvallen. Al vrij snel begrijpt ze het uitzichtloze van haar situatie en vanaf dan draait haar leven in toenemende mate om een tocht naar de Bismarck-archipel bij Papua Nieuw Guinea. Daar wil zij zwemmen tussen haaien, de enige wezens bij wie ze zich echt op haar gemak voelt. Helaas lijken enkele van haar familieleden Virginie al in het beginstadium van de ziekte vooral als last te zien en min of meer af te schrijven, dus op veel steun voor haar plannen hoeft ze niet te rekenen.

Langzaam maar zeker ontstaat meer duidelijkheid over familie-taboes zoals het verleden van moeder en de schimmige zaakjes van broer Jurriaan, die ondanks zijn vele misstappen toch papa's oogappel blijft. De ronduit bloedstollende ontknoping volgt op een volstrekt uit de hand gelopen diner bij vader Terhell en ik acht het verre van onmogelijk dat de titel ook bedoeld is als metafoor voor Virginies ervaringen met haar 'naasten'.

(shark poster Meltdown comics)

'Haaiensafari' krijgt her en der zeer hoge beoordelingen en lijkt me onder andere wegens de overzichtelijkheid van het verhaal, de opbouw in spanning en het plezierige taalgebruik zeer geschikt voor scholieren.

Recensie
'Haaiensafari',
Rene van der Heijden, € 16,50

Democratuur en de 99%

2011-12-04T13:21:00.060+01:00

(reclame 'Unplug' bushokje bij Venice Beach)

'Internaut' is een samenvoeging van 'internetter' en 'astronaut' en verwijst doorgaans naar iemand die op z'n minst over grondige kennis van het internet beschikt. Ook al blinkt dit relatief nieuwe woord uit in eenvoud en duidelijkheid, toch word ik in het algemeen blijer van bijvoorbeeld het door wijlen Pamela Hemelrijk bedachte 'Zakkenvöller', ter neersabeling van de salonsocialist Paul Rosenmöller, of “ethische zuivering”, waarmee columnist Jan Blokker enkele jaren geleden de gemeentelijke 'opschoning' van de Wallen persifleerde. Deze vond trouwens plaats onder leiding van de PvdA, die iemand onlangs ergens op 't www zeer treffend vertaalde als 'Portemonnee van de Ander'.

Laatstgenoemde termen
onderscheiden zich van
'internaut' doordat zij gericht zijn op politieke personen en processen en daarmee op macht. Rita Mae Brown schreef ooit dat 'taal een verborgen macht vormt, zoals (de invloed van) de maan op de getijden'. Je kan ook zeggen dat taal mensen conditioneert. "Kinderen" leren bijvoorbeeld hun docenten met 'u' of 'meneer/meester' aan te spreken, wat respect dan wel onderdanigheid impliceert en gedrag ongetwijfeld beïnvloedt. Zo bezien is taal een oorzaak van verhoudingen tussen individuen en groepen in een samenleving, maar natuurlijk is het ook een gevolg daarvan. Een leerling die volhardt in tutoyeren zal de macht van de volwassenen voelen in de vorm van bijvoorbeeld strafwerk of schorsing, waardoor de rebel het snel genoeg afleert en de overgrote meerderheid der minderjarigen keurig 'u' blijft zeggen.

(Occupy Claremont)

'U' kan je rekenen tot de 'informeel politieke terminologie', ter onderscheid van woorden die meer formele machtsverhoudingen vastleggen zoals 'belastingplichtige', 'soeverein' ('koning'), 'leerplicht', of het duo 'overheid' & 'onderdaan'.

Sommige constructies en mogelijke achterliggende belangen zijn opvallender dan andere, maar feit blijft dat deze termen ooit 'ontstaan' zijn of bedacht worden en vervolgens net als succesvolle genen, praktische technologische vindingen en goede grappen zich door de tijd heen verspreiden. De beroemde bioloog Richard Dawkins sprak in dit opzicht over 'memen' maar nog interessanter vond ik de door publicist Frederick Mann beschreven political memes (politieke memen, ofwel 'pemen'):

“Deze bestaan uit ideeën, concepten, zinnen en
termen waarvan het gebruik de macht vergroot
van de 'heersers' aan de toppen van repressieve politieke systemen, terwijl het tegelijkertijd macht weghaalt bij 'onderdanen' van deze stelsels. ( …) Oppervlakkige pemen zijn eenvoudig te herkennen en ontkrachten, zoals bijvoorbeeld 'mandaat van het volk'. Dit gebruiken politici en ambtenaren ter 'rechtvaardiging' van hun onderdrukkende acties. Het vermeerdert hun macht. Onderdanen die deze 'mandaat van het volk-peme' aanvaarden verminderen daarmee in feite hun eigen macht omdat ze politici en ambtenaren 'autoriseren' dwang toe te passen tegen zichzelf. Dieperliggende pemen zijn moeilijker als zodanig te identificeren en ontkrachten. Doorgaans worden zij zelfs door de meest vrijheidslievende mensen geaccepteerd.”

De overgrote meerderheid der westerse stelsels evenals idealistische dictaturen zoals Iran en Noord Korea kunnen de opstandigheid in hoge mate bedwingen of zelfs voorkomen middels dit soort manipulatie. Mugabes Zimbabwe is duidelijk een der weinige landen op aarde waar de 'president' het nog redt enkel en alleen door middel van massale intimidatie en nietsontziend geweld.

Nu dankzij de bankencrisis corruptie en wanbeleid aan weerszijden van de Atlantisch Oceaan steeds zichtbaarder worden groeit ook het verzet tegen de 'noodzakelijke oplossingen' waartoe 'van hogerhand' besloten lijkt. Deze ondoorzichtige constructies negeren de belangen van de 99% have nots goeddeels en 'het gezag' scheldt niet alleen de betrokken bankiers, politici, juristen, bureaucraten en adviseurs hun zonden kwijt maar lijkt dit gezelschap ook meteen in te dekken mocht het in de toekomst wéér misgaan. Honderden miljarden euro's en dollars aan spaar- en pensioengeld zijn reeds verdwenen, terwijl de restjes zullen verdampen in inflatie en belastingen.

Inzake bovengenoemde plundering lijkt de 'gemiddelde Nederlander' me zeer eensgezind in zijn afkeuring en wellicht vormt dit dan ook een mooi moment om het – grotendeels betekenisloze – onderscheid tussen 'links' en 'rechts' voorgoed te doorbreken. Voor een snelgroeiend aantal mensen is het immers overduidelijk dat het huidige systeem niet meer met lapmiddelen te redden is en of deze 'herverdeling' richting de allerrijksten nog veel met democratie te maken heeft vragen ongetwijfeld ook velen zich af.

Een erg treffende term voor ons politieke bestel bestaat overigens al vrij lang en is ooit bedacht door de beroemde Peruaanse schrijver Vargas Llosa*, in zijn beschrijving van het Mexico onder leiding van de 'Partido Revolucionario Institucional' (PRI). Deze uiterst corrupte partij wist de staat decennialang als een 'perfecte dictatuur' te domineren.

Lizard (Marmolak)

In de volksmond sprak men soms van een democradura, ofwel 'democratuur'.

D. Fenestratie

ps: voor reacties verwijs ik u naar DeReaguurder.nl

* of door zanger Alpha Blondy

Ouders in “consumentenrol”

2011-11-30T12:19:00.009+01:00

De hogere regionen van het onderwijs werden de laatste decennia onmiskenbaar gedomineerd door de linkerflank van CDA en PvdA, ook wel de 'pedagogische Khmer' genoemd.

Deze bureaucratische elite wist niet alleen een groeiend
deel van de publieke middelen naar zich toe te trekken, maar verschoof binnen het curriculum ook nog eens de nadruk op kennis van concrete vakgebieden richting meer 'maatschappelijk' en pedagogisch-didactisch. Zo bleef minder geld over voor het onderwijs zelf en dit moest dus steeds strakker 'gemanaged' worden, waardoor veel goede docenten uiteindelijk afhaakten en allerlei half afgeronde ministeriële mega-projecten in chaos verzandden.

Inmiddels staan wegens tekorten 16-jarige scholieren voor de klas en scoort meer dan de helft van de PABO-studenten op de Cito-toets onvoldoendes voor zowel 'rekenen' als 'taal'.

In een poging het kwaliteitsverlies tijdelijk af te remmen snoept minister Marja van Bijsterveldt scholieren een week zomervakantie af middels een hernieuwde poging de 1040 uren (“ophok”)norm in te voeren. Niet alleen de rechten van een kind betekenen weinig voor deze politica, ook vindt ze dat er 'een mentaliteitsverandering bij alle betrokkenen' moet komen (…) want “veel ouders zijn in een consumentenrol terechtgekomen.”

Wáren die ouders maar echte consumenten, denk ik wel eens, want die zouden onmiddellijk de minister en haar kostbare kaste afschaffen en het onderwijs terugbrengen tot de kern. De overgrote meerderheid der scholieren zou via de vrije markt ongetwijfeld beter les krijgen dan nu, in waarschijnlijk minder dan 900 uren per jaar en nog tegen veel lagere kosten ook.

DF

Verkeersboetes inderdaad te laag

2011-11-28T11:43:00.003+01:00

Ruim drie jaar geleden lekte uit dat veel verkeersboetes van ambtenaren betaald worden 'door het ministerie', ofwel door u en mij, dus Metro columnist Ton Broekhuisen is bij het opsommen van redenen waarom de nieuwe tarieven te laag zijn een belangrijke vergeten.

DF

Waarin Theo van Gogh groot was

2011-11-26T13:34:00.048+01:00

Kort na de moord op Theo van Gogh zei Mohammed B. dat de nazaat van de grote schilder ondanks alles 'geen hypocriet' was en dat zijn woorden die ik niet licht zal vergeten.Ruim zeven jaar na die gitzwarte ochtend in november realiseer ik me pas ten volle hoe ontzettend waar zijn stelling was, ook al betwijfel ik of de jonge 'fundamentalist' en ik er identieke gedachten bij hebben.Hij zag in Van Gogh misschien een 'islamofoob', racist of op z'n minst iemand met sterk anti-Berberse gevoelens, maar volgens mij was dit geen van drieën waar. In diverse van zijn filmproducties werkte de cultfiguur immers samen met Nederlandse jongeren van Marokkaanse en dus ook islamitische komaf. Met hen heeft hij ongetwijfeld onder 't genot van vele jointjes vrolijk gechillt en gedebatteerd, waardoor hij leerde over de cultuur en het geloof waarin deze jongens wortelen.

Los van dit alles was Van Gogh zonder meer intelligent genoeg om geen racist te zijn en voor het koesteren van ernstige vooroordelen leek hij me veel te belezen en nieuwsgierig, dit in tegenstelling tot zijn vele publieke vijanden die 'de Bolle' jarenlang bestreed met een in gif gedoopte en vlijmscherpe pen. Met zijn bij vlagen meer dan geniale gevoel voor ironie vergaste de filmmaker in zijn columns en elders zeer terecht het 'Verzet na De Oorlog' diverse malen en dat zal ongetwijfeld van grote historische betekenis voor onze cultuur blijken. Waar hij kon bevocht Van Gogh de dogma's en machtspositie van de linksige elite met haar “weg met ons” paradigma en veel van haar leugens doorprikte hij. Wegens zijn relatieve 'zichtbaarheid' was hij naar mijn mening jarenlang de enige échte politieke oppositie die Nederland telde.'Boven ons gestelden' zoals hypocriete politici, machtige kunstpausen en corrupte bureaucraten vilde hij zonder veel terughoudendheid levend en in de volle wetenschap dat zijn rechte rug hemzelf commercieel zou schaden. De vaak ongegeneerd in de staatsruif graaiende muilen van salonsocialistisch Nederland pakte hij genadeloos aan en vele malen toonde Van Gogh ons dat de keizertjes toch echt
poedelnaakt waren.

Afghaans kleedje

Misschien wel zijn venijnigste kritieken waren gericht tot de mensen van wier ideeën en mentaliteit hij echt walgde zoals Marcel van Dam, Ad Melkert en Thom de Graaf. Van Gogh hekelde met name hun elitaire houding, dictatoriale trekjes en minachting voor legitieme zorgen ('onderbuikgevoelens') van gewone burgers, die hij deelde. Hij vond het een absurde gedachte dat de gemiddelde Nederlander inherent xenofoob zou zijn of dat het bepleiten van een hardere aanpak van bepaalde nogal ingrijpende soorten geweldsmisdrijven iemand automatisch tot 'racist' maakte, enkel en alleen omdat mensen afkomstig uit 'cultuur X' daarin sterk oververtegenwoordigd zijn.

('Wanted',
M. Millar)

Omdat het 'Naoorlogs Verzet' er zelden voor terugdeinsde de Holocaust te misbruiken voor haar politieke belangen, dreef hij ook hiermee regelmatig de spot, doch zonder daarbij iets 'te willen doorbreken', schreef hij, “maar wie de geschiedenis serieus neemt en daarmee jodenhaat, is allergisch voor makkelijk geloei en begrippeninflatie. Dankzij Grijs (= Hugo Brandt Corstius) en Leon de Winter betekent dat woord 'antisemiet' straks niets meer (…).” ('Er gebeurt nooit iets', 1993, p. 150)

Iets dat Van Gogh vooral rondom 9/11 in toenemende mate begon te verontrusten was de houding van een redelijk fors deel van de islamitische Nederlanders jegens niet-moslims en ook de laksheid van de autoriteiten in deze kwestie. Voor misschien wel 20 á 30 procent van bijvoorbeeld Marokkaanse jongens in onze steden lijkt te gelden dat autochtonen niet alleen minderwaardig zijn, maar ook dat je ze daarom welhaast alles mag aandoen wat maar in je opkomt. Bijna zoals nazi's de joden bezagen. Zij leken daarin diverse malen gesteund door radicale imams en seculiere hardliners zoals Dyab abu Yahya. Misschien wel vooral door het gebrek aan veroordeling vanuit meer geciviliseerde islamitische kringen van deze uitspraken en wandaden leek Van Gogh niet alleen te vrezen dat deze mentaliteit diepe culturele wortels had, maar haalde hij in zijn pogingen tot dialoog ook steeds feller uit naar zijn tegenstanders.

Zoals hij het Naoorlogs Verzet bestreed door te ontkennen dat in iedere blanke een stiekeme nazi school, zo eiste hij van weldenkende moslims de publiekelijke verklaring dat haat en vijandigheid jegens anderen geen – al dan niet heimelijk beleden – kenmerk van de islamitische of Berberse cultuur was.Helaas voegde uiteindelijk een van zijn vijanden de daad bij het woord waardoor een groot mens niet meer in ons midden is. Het laatste slachtoffer van uitkeringstrekkend straattuig was hij echter bepaald niet, waardoor zijn vragen aan de Marokkanen hier te lande uiterst relevant en actueel blijven, namelijk: “zijn onze levens, waarden, belangen en rechten in jullie ogen ongeveer gelijkwaardig aan die van jullie en, zo ja, hoe gaan we de bestaande problematiek dan samen aanpakken?”

Bord PC Hooftstraat

door drs D. Fenestratie

(ook op DeReaguurder)

XIII: Kolonel Amos

2011-11-24T11:37:00.015+01:00

Voor een ieder met belangstelling voor stripboeken en duistere bureaucratische machinaties kan ik de nieuwe XIII Mystery aanbevelen. Net als de eerdere spin-offs 'Irina' en het meesterwerkje 'De Mangoest' beschrijft ook 'Kolonel Amos' op niet onaardige wijze de belangentegenstellingen en dwarsverbanden zoals die bestaan tussen veiligheidsdiensten en de georganiseerde misdaad.

Het verhaal start met een bomaanslag op de procureur generaal van de staat New York en een door de anti-terreur eenheid van de FBI opgezette val voor de mysterieuze Israëlische spion 'Dovev'.

Geleidelijk aan verklaart de strip het in nevelen gehulde verleden van de eenarmige kolonel. Hoewel hij er zelfs niet voor terugdeinst de Iraniërs te betrekken in een poging de Israëlische ambassade af te luisteren lijkt Amos ondanks of dankzij zijn joodse achtergrond toch liever buiten 'Operatie Giordino' te blijven.

De spannende ontknoping bevat elegante raakvlakken met zowel de geschiedenis van de joodse staat als met de oorspronkelijke reeks en ook in werkelijkheid blijkt spionage tussen bondgenoten vaak een uiterst heikel punt!

DF

(op Bol.com)

XIII: Mayflower Day

2011-11-23T15:51:00.008+01:00

Enkele weken geleden verscheen de nieuwe XIII en net als diverse eerdere afleveringen heeft ook dit deel weer een duidelijke historische dimensie.

'Mayflower Day' voert de lezer mee naar de beginperiode van de Europese kolonisatie van Amerika en een vooralsnog niet helemaal opgehelderd verband daartussen en hoofdpersoon McLane. Nog steeds kampt deze met geheugenverlies en bovendien wordt de voormalig geheim agent bejaagd door een stel ijskoude moordenaars dat hem lijkt te willen inlijven in een sinister en honderden jaren oud netwerk.

Vrij aardig is het Jigounov en Sente gelukt om deze herstart van de reeks te wortelen in het reeds bestaande werk van hun voorlopers Vance & Van Hamme, die de eerste 19 delen van XIII voor hun rekening namen.

DF

Crisis maakt politici verstandig

2011-11-23T08:45:00.005+01:00

Mooi om te lezen dat het parlement de verhuur van koopwoningen wil vereenvoudigen. Zo'n aanpassing van de wet scheelt flink in papierwerk en kosten, waardoor het aanbod stijgt en woningnood vermindert (Metro, 23 november).

Anderzijds is het natuurlijk ook tragisch dat het eerst slecht moet gaan alvorens politici verstandig worden. Het beeld doemt op van 'de democratie' die een zwemmer permanent kopje-onder houdt maar hem soms een adempauze toestaat als hij dreigt te verzuipen.

DF

'Boeven en dieven'

2011-11-15T09:00:00.027+01:00

Sinds kort speelt in Rusland een bijzonder vermakelijke affaire die vermoedelijk startte met een irritatie bij Vladimir Poetin. Toen de premier onlangs de stad Novosibirsk bezocht zou hij zich gestoord hebben aan op bussen geplakte posters met de slogan:

'Vóór Rusland, tegen boeven
en dieven'.

De zin was gebruikt door een lokale oppositiepartij en zou verwijzen naar een bekende uitspraak van de populaire klokkenluider/blogger Alexei Navalny. Nadat enkele buschauffeurs beboet waren ($160 tot $230) zijn de meeste posters inmiddels verwijderd, ook al is het nog onduidelijk wie een klacht erover indiende en 'bestaat er zelfs geen helderheid over de juridische basis voor een verbod.'

Uiteraard is onderdrukking van de oppositie niet bepaald komisch, maar iets dat bij vele Russen zonder meer een glimlach op het gezicht zal toveren is dat de plaatselijke autoriteiten - leden van Poetins partij 'Verenigd Rusland' - als 'rechtvaardiging' voor deze censuur stelden dat de gebruikte slogan “slechts geïnterpreteerd kan worden als een aanval op Verenigd Rusland.”

DF

Morele potloodventerij

2011-11-14T09:46:00.017+01:00

Hoewel ik mezelf zonder aarzeling tot de voorstanders van het vrije woord reken, kan ik niet anders dan verheugd zijn over het politie-optreden tegen de 'anti-racisme-Pieten' te Dordrecht.

Het gezag maakte duidelijk wat voor de activisten kennelijk te complex is, namelijk dat je niet met je politieke gezeur een kinderfeestje komt verstoren. Op deze
morele potloodventerij reageerde het publiek
gelukkig heel volwassen – met gegniffel en door te wachten tot de aandachtsgeile kleuters afgevoerd werden – waardoor het toch nog een waardige intocht was.

DF
(in Metro op 15/11/2011)

Gewogen prijsindexcijfer (pic/cpi)/oefensom

2011-11-14T07:01:00.025+01:00

Uit onderzoek blijkt dat de inwoners van Siberië in 2005 hun inkomens op de volgende wijze besteedden:

– vaste lasten: 50%
– brandstof: 10%
– divers: 40%

Het jaar daarop veranderde het aantal eenheden dat men per categorie consumeerde niet, evenals de prijzen in 'divers', maar de 'vaste lasten' stegen wel met 2% in prijs. In 2006 bleek het gewogen prijsindexcijfer t.o.v. 2005 met gemiddeld 1,8% gestegen.

Als in 2005 een eenheid brandstof 100 roebel kostte, wat is dan de nieuwe prijs?

-----

Om te berekenen wat de nieuwe brandstofprijs is moet je eerst weten welke procentuele prijsverandering deze onderging. In 2006 is het indexcijfer 101,8 omdat de (naar hun aandeel in de bestedingen) gewogen prijzen met 1,8% gemiddeld stegen.*

*(Ook al 'weet' je het indexcijfer van 2005 niet, toch mag/moet je dat jaar als 'basisjaar' nemen en dus op 100 stellen.)

Het aandeel van 'vaste lasten' (die met 2% in prijs stegen) in dit nieuwe indexcijfer is 50% x (100 + 2) = 51, en dat van 'divers' 40% x 100 = 40.

Voor brandstof blijft dus over:
101,8 – (51 + 40) = 10,8

→ 10% x indexcijfer brandstof = 10,8
(→ beide kanten maal 10 of delen door 0,1)
→ indexcijfer = 108 → brandstofprijs steeg dus met 8% → 1,08 x 100 roebel = 108 roebel

(klik voor som over indexcijfers, bevolkingsgroei en reëel BNP)

DF

Tuig & oppertuig

2011-11-09T15:31:00.137+01:00

'In the quiet words of the Virgin Mary... come again?'

~
'Brick Top' (film Snatch)

Toen ik eens in een artikel dat georganiseerde misdaad beschreef stuitte op een anekdote over de opening van een antiekzaak te 020/Noord, kwam spontaan de volgende dagdroom in mij op.

In een vlaag
van jeugdige
onbezonnenheid
zou een duo niet zo best ingelichte crimineeltjes wel 'ns even 'al die rijke stinkerds komen rippen', onbekend met het feit dat de winkel eigendom was van onderwereld 'kingpin' Stanley Hillis. Diverse van zijn kompanen plus forse scharen bodyguards kwamen tijdens de receptie hun respect betuigen, dus zo'n onbesuisdheid zou de schurkjes ongetwijfeld 'betonnen flippers' hebben opgeleverd, een paar dozijn botbreuken of op z'n minst een leerzaam en empathie bevorderend rollenspel.

Waarschijnlijk door de mix van afschuw en fascinatie
die misdaad bij de gemiddelde mens oproept omarmt de populaire cultuur het thema 'boef-sloopt-boefje' met regelmaat innig.

De film Goodfellas (1990), bijvoorbeeld, toont hoe riskant het voor gangsters kan zijn om zich niet te conformeren aan de 'natuurlijke orde' binnen de onderwereld en ook in het recentere Snatch is de manier waarop tuig klop krijgt van nog veel zwaarder schorem een belangrijke rode draad in het verhaal. Zo waagt een stel relatieve amateurs een roofoverval op de 'bookies' van de morbide bendeleider 'Brick Top', die het zelf overigens al snel aan de stok krijgt met een groep kampers “and for every action there is a reaction (and a Pikey reaction ...).”

Ook in Nederland komen dergelijke situaties met enige regelmaat voor. Een verhaal in dit 'genre' dat ik nooit vergeten zal betreft een schietpartij in de parkeergarage onder Bijlmerflat Grunder. Daar doorzeefde 9 jaar geleden ene ‘Ramon’ met zijn pistoolmitrailleur twee zichtbaar bewapende roofovervallers die hij - als ik het me goed herinner - voor een arrestatieteam aanzag en “beide criminelen (...) overleefden de aanslag ternauwernood” (Telegraaf, Nathan Vos, 28/5/2003).

Ruiger nog vond ik de verdwijning van Fouad Bendella en Karim Fourkour uit Venray, die waarschijnlijk in 2006 vermoord zijn bij een poging een wietkwekerij te bestelen, of bijvoorbeeld het bloedbad als gevolg van een ripdeal door Surinamers op een bende Albanezen twee jaar geleden in de Amsterdamse Rivierenbuurt, met 2 doden + twee zwaargewonden als resultaat. Aangezien Albanese clans zelfs op de Balkan berucht zijn om hun wraaklust zullen de daders wellicht “nooit meer veilig zijn.”

Het meeste recht op de DarwinAward voor criminelen heeft naar mijn mening toch de Moskouse bankier Matvei Urin, gezien zijn roekeloze handelen tijdens een verkeersruzie vorig jaar november. Toen de Nederlander Jorrit Ioole Faassen niet te intimideren bleek met agressief getoeter werd hij klemgereden en flink mishandeld door Urins 'lijfwachten', hetgeen in Rusland immers straffeloos kan als je over de juiste connecties beschikt.

Wat de wise guy op dat moment echter niet kon weten is dat onze landgenoot - naar verluid - vrijt met een dochter van niemand minder dan Vladimir Poetin, zonder meer een der machtigste mensen op aarde. Hoe het ook zij, 6 van Urins banken werden gedurende het onderzoek al failliet verklaard en vandaag is hij veroordeeld tot 4,5 jaar cel, waar het slecht toeven blijkt als de cipier, rechter en beul dezelfde meester dienen ...

DF

"Waarom zouden we banken beroven als we ze ook kunnen bezitten?"

(uitspraak van een Russische bendeleider - een 'Vor' - tijdens een 'topconferentie' in Armenië)

- Bijgevoegde plaatjes zijn afkomstig uit 'Punisher Max'. In dit deel wordt hoofdfiguur Frank Castle bejaagd door huurmoordenaar 'Barracuda', in opdracht van een Kenneth Lay achtig type.

Occupy & de Waxinelichtgooier

2011-11-07T14:16:00.040+01:00

(sticker, Los Angeles)

"And the truth is, there is something terribly wrong with this country, isn't there? Cruelty and injustice, intolerance and oppression. And where once you had the freedom to object, to think and speak as you saw fit, you now have censors and systems of surveillance coercing your conformity and soliciting your submission. How did this happen? Who's to blame? Well certainly there are those more responsible than others, and they will be held accountable, but again truth be told, if you're looking for the guilty, you need only look into a mirror.”

– V for Vendetta

(Occupy Claremont)

Of iemand overheden en het 'bankwezen' vooral ziet als de grote maatschappelijke steunpilaren of als alles verwoestende parasieten is nogal subjectief, maar waar weinigen het mee oneens zullen zijn is dat beide sectoren in een diepe en innig met elkaar verbonden crisis verkeren. Inmiddels staat vooral de Griekse tragedie in de schijnwerpers en natuurlijk getuigt het van grote doch wrange ironie dat schijnbaar juist in deze bakermat der democratie chronisch wanbeleid en fraude een Europese 'democratuur' van banken en bureaucraten onafwendbaar lijkt te maken. Linksom of rechtsom gaat het de gemiddelde Nederlander hoe dan ook enkele duizenden euro's kosten en dit is nog slechts een optimistisch scenario.

De implosie van de financiële bedrijven lijkt ook het vertrouwen in de staat een stevige knauw te hebben gegeven. Nu economisch herstel uitblijft en stijgende belastingen drukken op steeds meer mensen groeit bovendien de onvrede. Zo vragen velen zich af hoe verstandig of überhaupt legaal deze financiële beloning aan de frauderende Grieken is. Het is immers bijzonder verontrustend dat inmiddels niet alleen overheden maar ook bankiers de kosten van hun wanbeleid op de bevolking kunnen verhalen.

Te midden van het geschuif met honderden miljarden belastinggeld bezette protestbeweging Occupy gistermiddag, een dag na 5 november, een leegstaand gebouw van Shell.

Dat dit bedrijf bepaald geen schone handen heeft is een publiek geheim, maar waarom niet een ABN, DNB of ministerie van Financiën? Tenslotte maakten ondoordachte wetten en laks toezicht het gegraai der bankiers mogelijk. Gelukkig lees ik op de website van Occupy dat het – net als ik – aanhanger is van de 'Oostenrijkse school' en dus min of meer libertarisch. Economen uit deze stroming zien een overheid als een onwenselijk verschijnsel, dat zo klein mogelijk gehouden dient te worden. De staat 'zondigt' immers tegen de vrije markt omdat het een monopolie betreft dat tot overmaat van ramp de burgers dwingt tot 'consumptie' van haar diensten, waarbij de ambtenaren zelf de prijzen mogen bepalen. Een logisch gevolg hiervan is een bedroevende verhouding tussen 'prijs' en kwaliteit, maar daarmee is niet eens het hele verhaal verteld.

Het organisatiemodel veroorzaakt onvermijdelijk stagnatie en verval in alle sectoren die het bestrijkt en helaas is “meer geld erbij” de typische politieke reactie op problemen binnen de verschillende segmenten van de overheid. Meestal zijn deze fondsen vrijelijk te besteden door het management en dit systeem dat falen beloont bezorgde Nederland de laatste decennia een reusachtig en uiterst kostbaar waterhoofd van bureaucraten en consultants, terwijl basisvoorzieningen en bijvoorbeeld cultuur worden afgeknepen. Ofwel: steeds meer vergaderen, 'studiereizen' en evalueren, doch minder geld voor docenten, verpleegsters en agenten. In plaats van de problematiek serieus aan te pakken worden pdf'jes zoekgemaakt en kritische ambtenaren ontslagen, geïntimideerd of desnoods met miljoenen euro's belastinggeld omgekocht. Als het echt niet anders kan breekt men in bij de Ombudsman, want een duidelijker waarschuwing aan toekomstige klokkenluiders kan je immers niet afgeven.

(sticker 'bankrupt slut')

Toch betwijfel ik ten zeerste of de machthebbers de geest in de fles zullen weten te houden als de crisis zich verdiept en – vooral – verbreedt, ook al is de bereidheid tot verzet bepaald nog niet vergelijkbaar met die van de 'Arabische Lente'. Hierover schrijft Marwan Bishara dat “als mensen eenmaal hun dictators durven trotseren (...) betekent dit dat de regimes hun afschrikking en hegemonie kwijt zijn, evenals het vermogen om angst in te boezemen of loyaliteit af te dwingen. Hoewel een exacte bepaling onmogelijk is, mag je gerust aannemen dat een staat de helft van zijn kracht verliest wanneer ze het 'afschrikwekkende effect' kwijt is. Als vervolgens geweld wordt ingezet zonder dat dit de demonstranten temt, maar ze daarentegen juist in grotere aantallen aantrekt, vermindert de kracht van zo'n regime met nog eens ongeveer een kwart." (vertaling DF)

Gelukkig is het Nederlandse regime niet gestoeld op angst maar op het vertrouwen dat waarschijnlijk (nog) bestaat bij de meeste burgers dat de democratie de sleutel vormt tot de oplossing van maatschappelijke problemen. Dit geloof is de laatste jaren echter ernstig geschaad door een tsunami aan onthullingen die de ambtenaren en politici zelden in een gunstig daglicht plaatste. Metro columnist Ton Broekhuisen spreekt in dit kader van een 'levensgrote kloof tussen politici en achterban', want “wie herkent zich nog in de Pechtolds, Roemers en andere goed gesoigneerde praatjukeboxen?”

En ook al lijken de machthebbers geen haast te maken met serieuze hervormingen van de verzorgingsstaat, het bankwezen en de parasitaire bureaucratie, toch gok ik dat de angst voor grootschaliger verzet wel degelijk aanwezig is. Hoe is het anders te verklaren dat iemand die de essentiële symboliek van de staat verstoort d.m.v. het werpen van een waxinelichtje naar een koets inmiddels al ruim een jaar vastzit?

Affaire Stapel slechts topje van ijsberg

2011-11-01T09:36:00.016+01:00

Van mijn studie Politicologie aan de UvA herinner ik me diverse (extreem)linkse 'hoogleraren' van wie sommigen zelfs openlijk met linkse dictators sympathiseerden.

Deze ideologen waren slechts in naam sociale 'wetenschappers' maar konden decennialang vele tienduizenden studenten beïnvloeden en gaven leiding aan duizenden studies van promovendi. Dit onderzoek gebruikte men vervolgens om partijprogramma's en ambtelijk beleid van een 'empirische onderbouwing' te voorzien, hetgeen ons bijvoorbeeld een door overbelasting, bureaucratie en misbruik ondermijnde verzorgingsstaat opleverde.

Als de universiteiten bereid zijn dieper te spitten zal de fraude van psycholoog Diederik Stapel slechts het topje van de ijsberg blijken.

DF
(in Metro op 2/11/2011)

Gerelateerd: Iran, Zimbabwe & NL

Chew / review

2011-10-31T23:28:00.019+01:00

Het eerste dat opvalt in de comic 'Chew' is hoe subtiel en origineel haast alles in het verhaal samenhangt met voedsel en spijsvertering. Zo spelen meerdere chef-koks belangrijke rollen, wordt hoofdpersoon Tony Chu smoorverliefd op 'saboscrivner' Amelia Mintz - iemand die voedsel zo nauwkeurig kan beschrijven dat de lezer de sensatie ervaart van het proeven zelf - en
stortte de mafia zich en masse op de handel in kip.

Dit product werd illegaal verklaard nadat een uitbraak van vogelgriep alleen al in de VS 23 miljoen mensenlevens zou hebben geëist. Een groot deel van de bevolking wantrouwt de officiële waarheid waardoor actiegroepen en zwarte markten floreren. Ondertussen ontwikkelen malafide ondernemers dubieuze alternatieven zoals 'chogs' of 'frickens' (tot kip gemuteerde kikkers) en misschien biedt een buitenaards plantje zelfs een nog betere oplossing...

Onbetwist middelpunt in het verhaal is de zachtaardige doch rechtlijnige rechercheur Tony Chu. Al vroeg in de reeks gaat hij aan de slag bij de FDA, de machtige Amerikaanse Voedsel en Waren autoriteit, waar zijn opmerkelijke 'culinaire specialiteit' goed tot haar recht komt. Tony is namelijk een 'cibopaat': iemand die de geschiedenis van 'organisch materiaal' kan ontdekken door het te verorberen. Hoe nuttig dit soms ook is, helaas levert zijn gave hem steevast de diepe en onverholen verachting van zijn bazen op.

Zoals Chu zijn wereldwijd maar drie gevallen bekend, onder wie zijn partner bij de FDA Mason Savoy. Inmiddels is duidelijk dat dit duo en diverse anderen deel uitmaken van een of ander 'kosmisch plan', waarover nog weinig bekend werd ...

Qua genres combineert Chew humor, sciencefiction en misdaad/actie maar daarmee is lang niet alles gezegd. De reeks leest als een puzzel van personages, verschijnselen en gebeurtenissen die op bizarre en dolkomische wijzen aan elkaar zijn gesmeed. De verhaallijn verloopt per stripboek bepaald niet chronologisch en ook 'verspringt' de reeks na nummer 18 naar 27 (om weer te vervolgen met 19), hetgeen bij mij
een aangenaam evenwicht tussen verwarring en
nieuwsgierigheid opwekte.

Chew (Layman/Guillory/2009/ImageComics), recensie, inmiddels verschenen t/m deel 21 (+ 27)

DF

(op Bol.com), voor meer recensies,
zie inhoudsopgaaf)

De macht van het MIC

2011-10-31T09:22:00.047+01:00

(Snoepsoldaat te Westwood, Californië)

Government is at best but an expedient; but most governments are usually, and all governments are sometimes, inexpedient. The objections which have been brought against a standing army, and they are many and weighty, and deserve to prevail, may also at last be brought against a standing government.” ~ Henry David Thoreau

Mijn periode op de middelbare school viel samen met het einde van de Koude Oorlog en daarop volgden de eerste jaren van Amerikaanse mondiale hegemonie. Nauwelijks een decennium later sloeg al-Qaida toe in het hart van New York en startte de war on terror.

'Punisher Max'

Toen mijn schooltijd begon werden de VS dus alleen al vanuit de Sovjet Unie bedreigd door ruim een miljoen soldaten plus duizenden kernwapens en sinds de val van De Muur nog maar door hooguit enkele duizenden los-vast georganiseerde Salafisten wereldwijd. Velen van hen zijn ooit door de CIA bewapend en getraind om de Russen uit Afghanistan te drijven en nog steeds steunt de Amerikaanse belastingbetaler deze netwerken indirect via de Pakistaanse 'veiligheidsdienst' ISI.

Wellicht nog opmerkelijker in het licht van de sterk verminderde dreiging is de ontwikkeling van het defensiebudget van de overwinnaar van het conflict tussen Oost en West. In plaats van de legers thuis en overzee na 1989 geleidelijk af te bouwen steeg de begroting van het Pentagon juist met ruim 50% (naar inflatie gecorrigeerd) vergeleken met het bedrag dat het mocht spenderen tijdens de Koude oorlog. Inmiddels gaat het om 740.000.000.000 (740 miljard) dollars per jaar …

Claremont etalage
drankafdeling supermarkt

Tijdens zijn afscheidsrede aan het Amerikaanse volk in januari 1961, waarschuwde president en voormalig generaal Dwight D. Eisenhower voor het machtige samenwerkingsverband tussen hoge militairen en de defensie-industrie, beter bekend onder de naam 'Militair Industrieel Complex' MIC):

"A vital element in keeping the peace is our military establishment. Our arms must be mighty, ready for instant action, so that no potential aggressor may be tempted to risk his own destruction... This conjunction of an immense military establishment and a large arms industry is new in the American experience. The total influence — economic, political, even spiritual — is felt in every city, every statehouse, every office of the federal government. We recognize the imperative need for this development. Yet we must not fail to comprehend its grave implications. Our toil, resources and livelihood are all involved; so is the very structure of our society. In the councils of government, we must guard against the acquisition of unwarranted influence, whether sought or unsought, by the military-industrial complex. The potential for the disastrous rise of misplaced power exists and will persist. We must never let the weight of this combination endanger our liberties or democratic processes. We should take nothing for granted. Only an alert and knowledgeable citizenry can compel the proper meshing of the huge industrial and military machinery of defense with our peaceful methods and goals so that security and liberty may prosper together."

'Punisher Max'

Toeristentaks II

2011-10-27T10:05:00.014+02:00

'air-tax' / ABC Warriors (Pat Mills)

“Met veel belangstelling je bijdrage gelezen in de Metro, want wij hebben ook al jaren zoiets van: toeristenbelasting betalen in je eigen land, het moet niet gekker worden”, schreef iemand me een half jaar geleden n.a.v. mijn ingezonden brief over de onrechtmatigheid van de toeristenbelasting.

Heel treffend verwoordt de schrijfster het groeiend ongemak dat stijgende nationale belastingen en een keur aan lokale, regionale en andere heffingen inmiddels opwekt bij een toenemend aantal Nederlanders. Veel mensen vinden deze 'bezuinigingen' obsceen, vooral ook gezien de reusachtige bedragen waarmee banken en bevriende overheden 'gered' moeten worden.

Tegelijkertijd verwart dit surrealistisch geplunder ook allerlei politici. Zo staat bijvoorbeeld staatssecretaris Bleker onwillig ten opzichte van een duidelijke parlementaire meerderheid om verhogingen van gemeentelijke toeristenbelasting aan banden te leggen, waarbij hij de (wil & bankrekening van de) bevolking in feite offert aan de hebzucht van de parasieten op de gemeentehuizen.'t Blijkt maar weer dat pas als er knaken in het geding zijn, de grenzen van de 'democratie' helder zichtbaar worden.

DF

Gerelateerd:
Toeristenbelasting = onrechtmatig

Grieken boos op de verkeerden

2011-10-20T07:49:00.018+02:00

Jarenlang fraudeerden Griekse politici samen met internationale banken de nationale boekhouding bij elkaar, waardoor het land vrijwel onbeperkt mocht lenen en veel inwoners ver boven hun stand konden leven.

Toen de aap uit de mouw kwam reageerden de Grieken door hun geld naar het buitenland te verplaatsen, waardoor hun economie een extra dreun kreeg en de EU-bevolking met honderden miljarden euro's moest bijspringen.

De Griekse demonstranten lijkt dit kennelijk nog onvoldoende, maar ik zou ze stukken sympathieker vinden als hun protest zich zou richten op het veroordeeld krijgen van bij de zwendel betrokken
bestuurders.

(in Metro op 21/10/2011)

Gerelateerd:
Straffeloze Griekse zwendel (in Parool)

Niks mis met bijles

2011-10-20T06:00:00.017+02:00

In 'privéles is een handel in angst' schetst Ton van Haperen een gitzwart beeld van het particulier onderwijs, dat gerund zou worden door 'amateurs' die 'de expertise missen.' Opmerkelijk genoeg kunnen deze 'hobbyisten' wel woekerprijzen rekenen en lukt het ze zelfs om 'de middelbare school tot een waardeloos instituut te devalueren' (NRC/Next, 18/10/2011).

Als huiswerkbegeleider herken ik wel een deel van deze kritiek en bovendien geldt die voor veel (docenten op) reguliere scholen ook, hetgeen de auteur zélf met zijn redenering treffend illustreert.

Zo constateert de econoom weliswaar dat de markt voor privé-onderwijs jaarlijks met ruim 35 % groeit, maar trekt hij hieruit niet voor de hand liggende conclusies als 'de samenleving verandert', 'er zal wel iets grondig mis zijn in het reguliere onderwijs' of 'mooi dat er steeds meer mensen zijn die hun kind de beste kansen willen geven en dit ook kunnen betalen'. In plaats van zich te verheugen over de welvaartsgroei wil Van Haperen dat de overheid de sector 'een halt toeroept' want 'dit moet stoppen'.

Het is echt stuitend dat iemand die 'handelaren in angst' ervan beticht 'geen verstand te hebben van de moeilijke dingen in het schoolvak' zelf voor de subtiele signalen van de vrije markt op de vlucht slaat als een angstig keffertje dat schuilt achter de brede ruggen van de staat. Zou deze ambtenaar zich realiseren dat zijn voorstel tienduizenden mensen van hun inkomsten berooft en een veelvoud daarvan feitelijk verbiedt hun zelf
verdiende geld naar eigen inzicht te besteden?

DF

Gerelateerd:
Tolstoy over onderwijs,
Leerplicht = onrechtvaardige discriminatie,
Onderwijsvernieuwtiging
&
Iederwijs en de schoolstrijd

Dexter seizoen 6 ...

2011-10-18T20:23:00.026+02:00

“When it comes to matters of the heart, always follow your dick.”
(Vince Masuka, best quote)

"We all want life to have some kind of meaning. Seems like the older we get, the harder we look for it... And the harder it is to find. And some of us just look in the wrong place... But if our lives don't have meaning... What can we leave behind for those we care about..?"

(Dexter)

Het zesde seizoen van Dexter belooft veel goeds!

Zo is uiteraard weer sprake van allerlei intriges en gekonkel op 'Miami Metro', waar zus Deb inmiddels de scepter zwaait, en ook stuit de hoofdrolspeler op een van zijn jeugdidolen - de 'tanden-fee' - die Dexter op amusante wijze een spiegel voorhoudt.

Religie lijkt dit seizoen echter duidelijk het kernthema.

Of het nu gaat om Dexters eigen existentialistische bespiegelingen vanaf zijn Slice of Life op de wateren rond Florida, de door de Bijbel geïnspireerde daden van een ex-gedetineerde garagehouder die 'afgedwaalde lammeren' helpt terugkeren naar de kudde of – maar daarover is nog weinig onthuld – het bizarre duo moordenaars dat 'Doomsday Killer' genoemd wordt. Uiteraard vinden zij inspiratie in het Boek der Openbaringen en het aankomende (vierde) deel zal aanstaande maandagochtend als ik me niet sterk vergis een macabere interpretatie van de '4 ruiters der
Apocalyps' opleveren …

Meer en meer ontdek ik dat Dexter lang niet alleen maar een reeks over een vindingrijke psychopaat is, maar eerder een politie-soap waarin de seriemoordenaar in hun gelederen een belangrijke rol inneemt en de andere karakters aan elkaar breidt. Slechter is de serie er in mijn ogen zeker niet op geworden en laten we hopen dat “onze held” niet te ernstig in de war raakt na zijn verzuchting:

'there is no order any more … '

DF

Gerelateerd: Dexter of '24'?

Natuurmens in de stad III

2011-10-12T15:56:00.030+02:00

Als Amsterdammer begeef ik mij regelmatig in het verkeer, gemiddeld zo'n 4 keer per dag minimaal spring ik op de fiets voor een ritje van 5 tot vijftig minuten. In ieder geval sinds ik op mijn 15de vanuit een dorp naar deze stad verhuisde begon de 'psychologie in het verkeer' me mateloos te interesseren.

Het onbewust zoeken naar oogcontact met medeweggebruikers of, bijvoorbeeld als je geen zin hebt om te remmen voor voetgangers op het fietspad, deze vorm van communicatie juist bewust vermijden (= “ga opzij, ik heb je niet gezien”), tot en met de 'doen-alsof-je-neus-bloedt-pose' die ik instinctief aanneem als ik me door 'het gezag' bespied waan terwijl ik ergens door rood fiets: dit soort reflexen tonen mij het oerwezen dat in ons allen huist.

Als iedere beslissing in het verkeer je 5 seconden zou kosten, kan je je immers simpelweg niet zelfstandig verplaatsen in A'dam. In ieder geval niet per fiets of auto!

Aangezien ik mezelf zie als een ervaren fietser 'neem' ik waarschijnlijk relatief vaak voorrang. Hierbij maak ik echter altijd een afweging of 'berekening' waarin ik mijn eigen belangen afweeg tegen het eventuele tijdverlies voor mijn medeweggebruiker, die ik uiteraard nooit opzettelijk in gevaar breng. Bovendien schenk ik regelmatig en zonder aarzeling ouders met bakfietsen vol Amsterdamse koters voorrang als ik geen heel extreme haast heb, dus tot de orde der 'asomobilisten' reken ik mezelf nou ook weer niet.

Overigens bloed mijn hart nu reeds bij bij de gedachte aan een ongetwijfeld in het verschiet liggende botsing tussen zo'n vehikel vol kleine mensjes en bijvoorbeeld een of andere doorgesnoven taxi-pooier uit 020-west en
aanverwant roekeloos gespuis.

Nog hinderlijker en misschien ook wel gevaarlijker dan deze 'korte lontjes' vind ik trams. Trams haat ik echt, denk ik vaak, vooral als ik lang moet wachten op plekken waar de trambestuurder de verkeerslichten met een of ander mechanisme ophoudt uit angst voor de bureaucraten met hun ijzeren dienstregeling. Soms staan er bij kruisingen als die tussen de Amstelveense weg en de Koninginneweg wel meer 50 auto's – en evenzoveel fietsers in hun uitlaatgassen – minutenlang te wachten op die ene, halfvolle tram.

Veel ernstiger nog is dat ik trams (net als taxi's) vaak door rood zie rijden en zij veroorzaken jaarlijks dan ook vele doden en zwaargewonden. Het karakter van de gemiddelde bestuurder ondervindt ongetwijfeld negatieve stress door de bureaucratische dienstregeling en door asociale en agressieve reizigers, maar toch dient zo iemand zich goed te realiseren dat je voorzichtiger moet zijn in het verkeer dan gemiddeld, juist omdat je zo groot en onkwetsbaar bent. Dit geldt evenzogoed voor bijvoorbeeld eigenaren van zeer solide auto's of mensen die menen bewapend het n8leven in te
moeten gaan.

Bij sommige stadsbewoners wekt een voorbij-razende tram misschien romantische associaties op met een ondoordringbare kudde buffels, passerende walvis of zelfs een groep herbivore dinosauriërs met hun onvoorstelbare afmetingen, maar voor mij blijft de machine een tijdrovend en levensgevaarlijk socialistisch anachronisme. Omdat ik er via de fiscus ook nog eens gedwongen aan mee betaal denk ik inzake het OV-systeem sowieso eerder aan een parasiet dan aan een onschuldige planteneter, en dan zwijg ik nog over de N/Z-lijn.

Doe mij maar het systeem van ('Matatu') taxi-busjes zoals in de Keniaanse hoofdstad Nairobi. Snel, goedkoop, flexibel en bovenal lekker anarchistisch, net als de natuur zelf!

DF

Natuurmens in de stad II

2011-10-11T10:59:00.023+02:00

In het algemeen bezit ik voor criminelen bijzonder weinig respect.

Pooiers, gewelddadige rovers, (kinder)verkrachters en afpersers mag je wat mij betreft zonder meer levend begraven in een nest rode mieren, maar in ieder geval een categorie misdadigers wil ik graag van mijn Dextercratische rechtssysteem uitsluiten.

Het betreft hier wetsovertreders (Nederlanders, maar bijvoorbeeld vaak ook Roemenen) die camouflage gebruiken ter misleiding van
hun slachtoffers en vijanden.

Gehuld in politie-uniform gaan zij dagelijks op pad om nietsvermoedende toeristen en de wat argelozer stadsbewoner te intimideren, de portemonnee te inspecteren en daar vervolgens enig papiergeld uit te grissen. Zelfs bij undercover agenten probeerden ze het wel eens en ook bij carjackings komt deze methode voor: het gewekte 'vertrouwen' kan natuurlijk een hoop geweld (en dus ook eventueel strafrechtelijk gedoe) schelen.

Desalniettemin zal iemands moed gigantisch moeten zijn om zo'n uniform te bemachtigen en vervolgens dag in dag uit op straat haast willekeurig mensen staande te houden, lastig vallen en vervolgens op te lichten of wegens een onbenulligheid af te persen (maar nu dreig ik af te dwalen naar een verwante, doch veel laaghartiger en laffer categorie “nep-
agenten”).

Hoe het ook zij, al jaren hou ik mij regelmatig op in het centrum van de stad met mijn camera in de aanslag, als de eerste de beste savanne toerist wachtend op een fotogeniek moment waarop 'iets blauws op straat' eens als vluchtende partij in een achtervolging figureert met een
'stille' - letterlijk - op zijn hielen.

DF

Natuurmens kan best in stad wonen

2011-10-07T15:58:00.016+02:00

Toen ik gistermiddag op mijn fiets vanuit een zijstraat de Lairessestraat overstak trok een jonge vrouw mijn aandacht, terwijl ze tegelijkertijd met mij de brede en redelijk drukke weg kruiste.

Het was een ronduit prachtig schouwspel. Zoals een cheeta-vrouwtje dat haar welpen leert jagen en op andere wijzen voordoet hoe te overleven in 'het wild', zo coachte deze moeder haar ongeveer 5 jarige dochter met bijbehorend mini-fietsje door de stromen trams, auto's, scooters en
fietsers heen en dat met nog een ander
kind achterop ook!

Al met al realiseerde ik me weer eens dat een natuurmens helemaal niet perse op de hei of in een bos hoeft te wonen, zolang hij of zij maar de juiste lens en /of instincten bezit.

DF

Argumenten voor legalisering cannabis/softdrugs

2011-10-06T12:08:00.030+02:00

Omdat ik ieder jaar weer scholieren spreek die voor een opstel of werkstuk informatie zoeken over de voordelen van/argumenten voor de legalisering van cannabis/(soft)drugs:

- individu mag over eigen lichaam en gezondheid zelf beslissen, zolang het gedrag anderen niet schaadt

- wetenschappers zien drugsgebruik als 'zelfmedicatie' en legale medicijnen zijn vaak minstens even gevaarlijk

- overheid loopt nu btw & accijnzen mis

- legalisering verkleint ruimte voor georganiseerde misdaad & vermindert kansen op corruptie

- veel kwekers tappen (illegaal) stroom af van hoofdleidingen

- toerisme blijft op peil

- bedrijfsafval hoeft niet meer illegaal te worden gedumpt, maar kan dan op duurzamer wijze worden verwerkt

- politie/justitie kan zich weer bezighouden met echte criminaliteit

- verbouw door amateurs is soms brandgevaarlijk

- illegaal gekweekte softdrugs worden vaak verzwaard en versneden met giftige stoffen, dus je zou kunnen beweren dat het huidige beleid de volksgezondheid onnodig schaadt (bij harddrugs geldt dit zeker)

- er is dan controle mogelijk op het gebruik van gevaarlijke pesticiden

- deze pesticiden zouden bovendien goeddeels overbodig zijn indien er legaal cannabis verbouwd kan worden in duurzame kassen, want als de kweekruimte ieder moment door de autoriteiten opgeruimd kan worden ga je natuurlijk niet investeren in aardwarmte-energie of in de bestrijding van parasieten d.m.v. het cultiveren van populaties natuurlijke predatoren

- de kweek is nu vaak in (relatief gewilde en dus dure) woningen en bedrijfsruimtes in of nabij grote steden terwijl het goedkoper en veiliger is in grote kassen elders in het land, dus kan legalisering de woningnood verminderen

- regering mist nu veel loonbelasting terwijl anderzijds het controleren, planten, verzorgen, oogsten, te drogen hangen, bijsnoeien, wegen en verpakken van de waardevolste delen van de plant voor een scholier ideaal vakantiewerk of een rustgevend bijbaantje oplevert, dan wel een nuttig soort dagbesteding voor drop-outs die nu vaak een uitkering hebben

- de stengels van de planten worden weggegooid, terwijl ze gebruikt kunnen worden voor de productie van kleding of touw

- het 'vrijgeven van de markt' levert dankzij concurrentie een relatief lage prijs op die het gebruik zou kunnen stimuleren, hetgeen de regering misschien verkiest uit angst voor de populariteit van het zogenoemde 'coma-zuipen' dat in toenemende mate VWO'ers treft...

DF

(klik hier voor artikel dat argumenten tegen legalisering ontkracht & hier voor informatie over het softdrugsbeleid te Californië)

Vermiste meisjes 'Taken'?

2011-10-05T14:19:00.016+02:00

(beeldentuin kasteel Amerongen - vrouwen)

“De politie is dringend op zoek naar Melissa de Boer uit Amsterdam en Kendra Koens uit Hoofddorp. De twee vriendinnen worden sinds maandagavond vermist in Amsterdam”, aldus at5 deze middag.

Het is nu woensdag, dus er kan natuurlijk al 'van alles' gebeurd zijn, realiseer ik me bedroefd. Het hadden m'n leerlinges kunnen zijn en naar ik hoop leven ze op zijn minst nog en in het beste geval hebben ze gewoon 'gechilled' met een paar toeristen op een hotelkamer met een biertje erbij en nog wat gewinkeld.

In het ergste geval ... ken je de film Taken? Laten we hopen dat het verhaal over kidnapping van meisjes voor de slavenhandel niemand hier op ideeën bracht en dat die tak van de pooier-industrie hier nooit wortel schiet. Kansen zijn er natuurlijk volop, gezien de preoccupatie van de wetshandhavers met echt 'buitengewoon ernstige' delicten ...

Schadevergoeding bloedbad Alphen

2011-10-03T06:57:00.018+02:00

(expo 'Return of the repressed')

Letselschadespecialist Yme Drost ziet weinig mogelijkheden tot schadevergoeding voor slachtoffers en nabestaanden van het bloedbad in Alphen aan de Rijn (Metro, 3/10/2011).

Ondanks grof geblunder is het onwaarschijnlijk dat de overheid juridisch aangepakt wordt en de zaak Tristan lijkt daarin sterk op bijvoorbeeld die van een tweetal beruchte serieverkrachters (Rufus S. en Florian K.) die recent in Amsterdam werden berecht.

Het overheidsmonopolie op veiligheid brengt echter wel bepaalde verantwoordelijkheden met zich mee.

Zeker als instanties op de hoogte zijn in zaken zoals hierboven genoemd, kan de staat – analoog aan bijvoorbeeld wetgeving rondom huisdieren – volgens mij dus prima aansprakelijk gesteld worden.

DF

Gerelateerd (o.a.): Politie = toppunt van luiheid, Hoe de democratie te verbeteren, Mishandeling door de politie, Belastingen omlaag!, Burgess' 1985 en de democratuur, Politie casht in A'dam/Zuid en Luie Ambtenaartjes

De Liefde

2011-10-02T12:44:00.005+02:00

Don't give up the fight - Bob Marley

Afgelopen donderdag is mijn laatste opa begraven in Zeeland.

Ewoud van Haaften werd geboren aan het eind van de Eerste Wereldoorlog en heeft ruim 92 jaren geleefd.

Op zijn zeventiende ontmoette hij mijn oma (toentertijd 14) op de kermis te Nijmegen en naar verluid heeft de toch redelijk vrome Ewoud daar diverse malen zijn eigen zus moeten omkopen met ijsjes om hun prille romance thuis toch vooral te verzwijgen.

Ze trouwden overigens pas zo'n 10 jaren later.

Zowel bij de protestantse Van Haaftens als vanuit de Rooms-katholieke familie van oma (“twee geloven op een kussen ...”) stuitte het huwelijk natuurlijk op grote bezwaren, doch zij boycotten de plechtigheid uiteindelijk niet. Tot enkele weekjes geleden waren deze twee parels der mensheid hoe dan ook zielsgelukkig met elkaar, al is oma sinds enkele jaren 'in de war' en opa altijd buitengewoon helder van geest gebleven. Tot zijn ziekbed bezocht de edele man haar tweemaal daags. Iedere dag. Zoals we in de kerk tegen elkaar fluisterden (maar hard genoeg, mocht er boven toch ergens iemand meeluisteren): “als deze man niet naar de hemel gaat, dan is die er niet.”

Opa werd huisarts, zo'n 80 uur per week, kreeg 7 kinderen en verloor tijdens de Tweede Wereldoorlog een broer in het Utrechts studentenverzet. Naar deze Adriaan ben ik vernoemd, maar mijn eerste naam (David) kreeg ik via een broer van mijn andere opa die joods* was en daarom de oorlog niet
overleefde.

Ewoud herinner ik me niet anders dan als warm, religieus (maar nooit dogmatisch), met een metalen borrelglas jenever balancerend op zijn knie en natuurlijk wegens zijn hobby's tuinieren en meubels maken.

Later bespraken we regelmatig politieke, godsdienstige en economische thema's, waarover we elkaar soms ook schreven of zelfs boeken uitwisselden. Veel heil verwachtte Oop niet van met name de politieke wereld en het 'bankwezen' en vooral in de samenwerking tussen die twee had hij geen enkele fiducie. Misschien wel mijn meest komische moment met hem was dan ook toen eens een vriend van mijn ouders langskwam op ons vakantie-adres in het door hem zo geliefde Zeeland. Tijdens de borrel vroeg Oop de gast wat hij zoal deed en toen hij antwoord kreeg (de brave man werkte al zijn hele leven bij de Nederlandsche Bank) slikte hij haast zijn gehele jeneverglas in van schrik.

En toch, het meest zal ik Oop herinneren wegens zijn liefde voor oma. Hoe ze soms nog frivool/speels om elkaar heen dartelden en plaagden, tot in ieder geval ruim na hun 80ste verjaardagen.

Vandaar wellicht Oops voorliefde voor het onderstaande Bijbeldeel (1 Corinthiërs 13) en zijn wens dat dit tijdens de kerkdienst voorgedragen zou worden:

De liefde

1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.

2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.

3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.

4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid.

5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan,

6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.

7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.

8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan –

9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt.

10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen.

11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten.

12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben.

13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

DF

* mijn andere opa was ook een geweldige vent trouwens, maar over hem zijn wel meer 'opzienbarende anekdotes'. Zo overreed hij met zijn auto eens de scooter van een of andere nozem die hem de weg versperde, ondanks herhaalde verzoeken of hij erlangs mocht.

'Komischer' nog vind ik het verhaal dat mijn joodse grootouders naast een der beruchtste nazi's van oost Nederland woonden. Of de man na de oorlog ooit gestraft is weet ik niet, maar we plaagden oop soms dat zijn moeilijke karakter wel eens de oorsprong zou kunnen vormen van het NSB-lidmaatschap van die buurman.

Het toppunt van luiheid: de politie

2011-09-30T16:36:00.073+02:00

(gedenktegel voor Rob Sitek, Leidseplein, waar in de nacht na de plaatsing ervan het schorriemorrie al weer de baas was, zo constateerde ik tijdens het nemen van deze foto).

"Iedere actie van een ambtenaar wordt gedreven door luiheid”, was de strekking van een citaat uit Goelag Archipel, wellicht het beroemdste boek dat ooit over de slavenkampen ten tijde van Stalin geschreven is.

In aanvulling hierop besprak Theo van Gogh eens tijdens een televisie-interview met Reve wat deze laatste nu precies bedoelde met de opmerking dat “Nederland het enige land op aarde is waar een ambtenaar in het weekend zich vrijwillig zal inspannen om een burger de voet dwars te zetten.”

Al dan niet in overeenstemming met

Alien - Venice Beach CA

bovenstaande beweringen las ik vandaag dat de politie jongeren aanmoedigt om – mét identiteitsbewijs – hun wapens in te leveren op de bureaus.

Een intrigerende gedachtegang binnen de ambtelijke burelen waaraan ongetwijfeld urenlange vergaderingen vooraf zijn gegaan. Zo van:

“de aantallen roofovervallen, steek- en schietpartijen nopen ons actie te ondernemen om de burger gerust te stellen en het veiligheidsgevoel te 'bevorderen'. Tegelijkertijd moet dit alles natuurlijk wel binnen de reguliere werktijden passen, en fouilleren in bepaalde wijken kan bovendien een riskante bezigheid zijn.

Sowieso zullen alleen de braverds op komen dagen, al blij als ze zonder boete (doch geregistreerd) wegkomen. Velen van hen zullen uiteindelijk toch maar besluiten om een erfstuk of hun ooit in Spanje aangeschafte boksbeugel uit de ongeopende verhuisdoos te halen en in gracht of sloot dumpen, dan wel hun net iets te lange vlindermes
ergens onderin een vuilnis-
zak te proppen. Dat scheelt immers allerlei gedoe, niet in de laatste plaats voor de toch reeds om haar tijdrovende 'stroperigheid' beruchte bureaucratie. Kwade tongen beweren ook dat dit het officieuze 'doel' is:
aangifte doen ontmoedigen.

En het extra werk dat de ontwapenscampagne - God verhoede - eventueel toch nog op zou kunnen leveren?

"Ach, soms moet je als 'blauw op straat' even je spierballen tonen, zodat je die 'mondige' (bijdehante) burger weer even eraan herinnert waar hij precies staat. En misschien zit er nog wel iets aardigs
tussen de ingeleverde collectie ook, je weet immers nooit wat het schuift," zie je ze denken.

Voor serieuze en levensverwoestende delicten heeft het gezag helaas tijd noch aandacht, zelfs als de dienders erover struikelen. Zo kon de gewelddadige serieverkrachter en afperser 'Rufus S.' extra lang zijn gang gaan omdat de dna-match de ambtenarrij niet opviel, een haast even weerzinwekkend verhaal als in geval van de bureaukraagjes die te lui waren om aangifte tegen DJ Florian K. in ontvangst te nemen, waardoor het verkrachten niet stopte.

Muurschildering vis Venice Beach CA

Uit de berichtgeving over deze zaak blijkt dat veel jonge vrouwen in de leeftijd 20-35 al jaren getraumatiseerd en kapotvernederd thuis zitten, omdat de overheid (in ieder geval de bureautypes, dat gilde der wankers) te laks is om de maatschappelijke kerntaken die ze monopoliseert naar behoren uit te voeren. Helaas, maar wij staan het zelf toe.

Wij zijn toch echt hun bazen, ook al is dat idee misschien wat ingewikkeld voor veel hoeders der wet, die zich liever richten op de mensenrechten van (andere) criminelen door bijvoorbeeld onnauwkeurig op te sporen en vervolgens - als ze toch bij toeval iemand oppakken - absurd lage straffen te eisen tegen monsters.

DF

Gerelateerd: 'politie op drugsjacht'

De gevoelens van een kind

2011-09-28T17:16:00.016+02:00

'No dark sarcasm, in the classroom'

(The Wall/Pink Floyd)

“Het spijt me, beste Jaap”, vertel ik de 13jarige scholier die met z'n wiskundeboek voor me staat, terwijl ik een brede glimlach probeer te onderdrukken, “maar ik betwijfel slim genoeg te zijn om zulke ingewikkelde sommen uit te leggen aan een dermate onintelligente leerling als jij.”

Met opmerkingen zoals bovenstaande neem ik wel eens (preventief) wraak op de kinderen die weinig leuker lijken te vinden dan het de gehele dag beschimpen, ridiculiseren, mishandelen, belasteren, honen en zelfs psychologisch kleineren van hun huiswerk-coördinator. Het is voor sommige van hen bijvoorbeeld onvoldoende om mij regelmatig te bestoken met drop en nootjes of – schijnbaar achteloos – met middelvingers op hun achterhoofden te krabben in mijn richting, dan wel 'zonder opzet' op mijn tenen te staan, me schoppen, knijpen, beledigen, duwen, slaan of aan m'n oren trekken terwijl ik me met een andere scholier verdiep in een tekst of som.

Bij enkele van de meer sadistische kinderen is sinds het in de vergetelheid raken van de vorige klassieker ("hé David, woon je nog bij je ouders of zo, want ik kan me niet voorstellen dat je van de hooguit 6eneenhalve euro - 'maar dan ook echt maximaal' - die je hier per uur verdient maandelijks rondkomt?") de volgende vraag al geruime tijd favoriet:

“Hoe zit dat nu eigenlijk met jou,
David, want bijna al je collega's studeren ergens en als ze daarmee klaar zijn, zoeken ze een échte baan. Jij studeerde toch ruim 10 geleden af, maar waarom heb jij nooit die vervolgstap gezet?”

De schatten ...

"When I think back of all the crap I learned in high-school,
it's a wonder I can think at all"

(Simon & Garfunkel)

DF

Staatsvijand nummer 1

2011-09-28T12:52:00.015+02:00

(Expo 'Return of the repressed')

Het is heel terecht dat Maria Genova aandacht vraagt voor het gebrek aan belangstelling bij politie en justitie voor de handel in seksslaven en de onbegrijpelijk lage straffen die rechters daarbij vaak opleggen. Het gruwelijke lot dat deze doorgaans nog jonge vrouwen ondergaan mag mijns inzien tot staatsvijand nummer 1 bestempeld worden.

(krijttekening meisje)

Het doet immers toch wat surrealistisch aan - en vreet bovendien aan mijn "vertrouwen" in de rechtsstaat - om wegens een zwak knipperend achterlicht nabij de Amsterdamse Ruysdaelkade beboet te worden door zo'n strenge 'dienaar der wet', terwijl op letterlijk een steenworp afstand compleet rechteloze vrouwen 24/7 verkracht, uitgebuit en anderszins vernietigd worden door types, die bij de eerste de beste foutief geplaatste komma in hun proces verbaal alweer op vrije voeten verkeren.

De generaties na ons zullen wellicht met evenveel schaamte terugkijken op het gedoogbeleid dat 'Justitie' in deze kwestie voert, zoals wij nu kijken naar de 'handel' in Afrikanen enkele honderden jaren geleden.

Leuk thema profielwerkstuk

2011-09-20T06:48:00.063+02:00

And until the ignoble and unhappy regimes,
that hold our brothers in Angola,
In Mozambique, South Africa,
Sub-human bondage
Have been toppled,
Utterly destroyed,
Everywhere is war,
Me say war.

(Bob Marley/
'War')

“Protestliedjes tegen de regering”, zegt eindexamenkandidaat HAVO Bas*, “en de hoofdvraag van het profielwerkstuk luidt: hadden deze liedjes invloed op het beleid van de overheid en zo ja,
hoe en/of waarom?”

Aangezien de praktijk van het onderwijs me het automatisch overrulen van ideeën van leerlingen inmiddels grondig afleerde, luister ik aand8ig naar Bas' relaas en haal diep adem alvorens ik oprecht enthousiast reageer.

Later komen we nog tot de deelvraag 'ontstond de kritische mening van zo'n muzikant door gebeurtenissen die hem/haar persoonlijk overkwamen of lag de oorzaak meer in de tijdgeest?'

Andere deelonderwerpen zullen ongetwijfeld nog boven komen drijven en samen met een klasgenoot startte Bas reeds zijn onderzoek naar onder andere de levens en teksten van Bob Dylan, 2Pac, Bob Marley en 'Lange Frans'.

DF

* Deze naam is gefingeerd

South Park: Tsst

Respect voor de levenden: Punisher Max

2011-09-19T12:02:00.047+02:00

Een stripfiguur met bijzonder weinig respect voor de doden én de levenden is de sadistische gangster Nicolas Cavella, die wegens zijn onorthodoxe methoden zelfs tijdelijk de mafia uitgezet werd. Deze 'Nickey' voert bijvoorbeeld een Chinese concurrent zijn eigen zoon en meent zelfs het vermoorde gezinnetje van Frank Castle – alias 'the Punisher', het hoofdpersonage uit de strip – op te moeten graven om
vervolgens publiekelijk de lijken te
bevuilen.

Deze morbide scene stamt uit de sub-reeks 'Up is down & Black is white' van 'Punisher Max', bed8 door Garth Ennis en door diverse anderen getekend (in A'dam te koop bij o.a Beeldverhaal en American Bookstore).

In 'The slavers', een latere maar minstens even diep in bloed gedrenkte episode, refereert de Roemeen Bulat aan die gebeurtenis als hij tegen zijn zoon Cristu opmerkt: “if someone dug up the grave of your mother, I would slaughter thousands.” Hiermee drukt hij respect uit voor Castle's grondige wraakactie tegen de mafia, en besluit met: “this will be an interesting man to kill ...”.

De familie Bulat staat aan het hoofd van een bende
meedogenloze paramilitairen die na de ineenstorting van Joegoslavië tijdens de burgeroorlog dood en verderf zaait op de Balkan. Aan het eind van de strijd specialiseert de groep zich richting de slavenhandel in 'jong vlees' voor illegale bordelen in de VS, waardoor ze in Castle's vizier belandt.

Wel even een kleine waarschuwing vooraf: Punishers methoden om de onbeschrijflijke misdaden van de Bulats te stoppen wijken grondig af van de manieren waarop bijvoorbeeld de moedige Tukker Marcel Zwoferink hier te lande binnendringt in de werelden van de zonen van in sodomie en 'felching' gespecialiseerde prostituees (excuus, loverboys, bedoel ik natuurlijk).

Misschien zouden we een inzamelingsactie moeten organiseren om voor de - uiteraard door 'justitie' gehinderde - man een groot aquarium aan te schaffen. Hierin kunnen de 'mensen' die hij bejaagt wat rondspartelen temidden van bijvoorbeeld een reusachtige school uitgehongerde baby-piranha's.

Als ik lees over de gruwelen die types als Saban Baran* en andere onderafdelingen van het menselijk ras op hun 'geweten' hebben bekruipt me verder vaak nog de gedachte: 'de humanisten die vinden dat universele mensenrechten ook gelden voor deze beulen - die hun slachtoffers ieder basisrecht ontkennen en daarmee tonen geen enkel respect voor de levenden te bezitten - zijn waarschijnlijk stukken schadelijker voor onze wereld dan de slavenhandelaren zélf.

DF

* en de ambtenarren die Baran de gevangenis lieten uitwandelen mogen wat mij betreft best een jaar of wat aan een taakstraf onderworpen worden, in een SM-kelder bijvoorbeeld.

Respect voor de doden

2011-09-17T08:23:00.025+02:00

(gieren Tanzania)

“Nederlandse machinisten zijn pussies vergeleken met de Russen”, is een even spontane, zinloze als absurde gedachte bij mijn poging de aanklachten tegen Dmitry Tarasov en zijn mede-treinbestuurder Igor Kulumbegov te 'begrijpen'.

Volgens het Moskouse openbaar ministerie schepte Tarasov op 7 mei – voor zover bekend zonder opzet – een vrouw die gehaast het spoor overstak, informeerde de meldkamer en reed vervolgens door tot Station Savyolovsky. Wellicht zou voor een Nederlandse machinist hier dan de trauma-arts reeds klaarstaan, maar in Rusland is dat kennelijk niet standaard en dat geldt ongetwijfeld ook voor een schoonmaakploeg voor de trein of een broodnodige verlofregeling van enkele dagen of weken zodat de machinist zijn gedachten even kan verzetten. Hoe het ook zij, toen Tarasov en Kulumbegov ontdekten dat de handtas van het slachtoffer aan de trein was blijven hangen, bleken ze in ieder geval niet te aangedaan om de pinpas achterover te drukken alvorens de rest af te leveren bij de nabestaanden. Het artikel vermeldt niet of ze hiervoor ook nog – naar hun mening voldoende – beloond werden, maar wat vaststaat is dat zij vervolgens 150.000 roebels ($5.000) pinden met de pas van de vrouw.

In een andere strafzaak die op dit moment speelt zijn de Amerikanen Robert Young en Mark Rubinson door het OM te Denver onder andere aangeklaagd voor 'misbruik van een lijk'.

Op 27 augustus 2011 ontdekte Young (43) het overlijden van zijn goede vriend Jeffrey Jarrett, bij wie hij tijdelijk mocht inwonen. In plaats van vervolgens familieleden of de autoriteiten in te lichten, haalt hij hun gemeenschappelijke buddy Rubinson (25) op en samen proppen ze het lijk in de auto. Hierna rijden ze wat rond, bezoeken enkele bars en brengen hun 'vriend' weer naar huis. Nu gaan ze serieus stappen en betalen met Jarretts pinpas in onder andere restaurant Viva Burrito en in Shotgun Willie's, een stripclub waar ze tot sluitingstijd blijven. Tot slot pinnen ze nog 400 $ en melden het heengaan van Jarrett bij de politie, die spreekt van een 'bizarre en onfortuinlijke misdaad'.

Op de foto (links) in de krant lijkt de 'onfortuinlijke' Young inderdaad iets te denken in de trant van "dit staat vast slecht op m'n CV" en aanvankelijk voelde ik zelfs een onbestemd soort medelijden voor de overledene. Toen ik mijn ged8en een tweede maal over de zaak liet schijnen veranderde dit gevoel echter al snel in: “ach, als dat je vrienden zijn ...”

Goelag Archipel voor dementerenden

2011-09-14T02:03:00.062+02:00

“Zijn de beroepspolitici soms niet de puisten in de nek van de gemeenschap, die haar hinderen bij het draaien van het hoofd en het bewegen der armen?”

– Solzjenitsyn, citaat uit 'De Goelag Archipel',
p318 (Nederlandse vertaling: door D. Peet, De Boekerij BV Baarn, 1974)

Ieder jaar stuit ik minstens een keer op een dermate onthutsend nieuwsbericht dat ik me vertwijfeld afvraag: 'bonter dan dit zouden die ambtenaren en politici het toch kunnen niet maken? Denken ze echt hiermee weg te kunnen komen?' Zo zal ik bijvoorbeeld nooit vergeten hoe - tijdens de officiële persconferentie direct na de moord op Fortuyn in 2002 - me de gedachte bekroop van een groep triomfantelijk juichende hoogwaardigheidsbekleders in een publiekelijke bukkake-scene rondom het afkoelend lichaam te Hilversum.

En toch lukt het bestuurders, bureaucraten en gekozen vertegenwoordigers ieder jaar weer minimaal een maal om mij grondig te choqueren met hun uitspraken, daden of plannen. Bij tijd en wijlen zelfs vergiftigen hun intellectuele perversiteiten en gedachten aan het obsceen gegraai in de belastingbuit mijn dagelijkse buien! Op dit moment, bijvoorbeeld, ben ik nog aan het bijkomen na lezing van een bericht over het kabinetsvoornemen om van dementerende bejaarden een 'eigen bijdrage' te eisen voordat ze toegang tot zorg krijgen.

Visioenen teisteren mijn brein over aan de muur geketende en van ellende verschrompelde oudjes die zich wentelen in hun eigen drek, terwijl ze wanhopig de laarzen en slagen der verplegers proberen te ontwijken. Onderwijl ziet een enkeling nog in de verte hoe hordes corpulente klonen van De Jäger zich reeds ontfermen over de herverdeling van hun nalatenschappen, althans wat daar nog van over is na een leven lang met belasting'aanslagen' te zijn geconfronteerd ... tot aan de horizon reikende rijen uitgemergelde bejaarden in ongastvrij ogende kampementen en onmetelijke stapels grijze lijken, die een voor een de ovens inschuiven zonder dat ik hun gezichten kan zien en zonder dat de stapels krimpen. Als brandstof voor de immer uitdijende collectieve sector en daarmee verbonden belangen. Dit typisch bureaucratische mechanisme van het hardst afpersen van de allerzwakste staat vreemd genoeg in schril contrast met de fluwelen behandeling die veel bad guys vaak van overheidswege ten deel valt.

Zo ontvingen de oplichters binnen het bankwezen voldoende miljardeninjecties om hun miljoenenbonussen veilig te stellen, krijgen criminele reljongeren een buurthuis of gesubsidieerd karateles en – hoe kan het ook anders – mogen frauderende 'dienaren van de publieke zaak' doorgaans zelfs na de grofste schandalen binnen de kortste keren weer uit hoofde van een nieuwe functie elders mee-eten uit de belastingtrog. Zo las ik bijvoorbeeld onlangs nog dat zelfs Joan Leemhuis-Stout weer een overheidsbaantje had weten te bemachtigen na het vertrek van een corrupte partijgenote uit Schiedam.

In Nederland worden immers alleen klokkenluiders meedogenloos aangepakt, zulks kan nu eenmaal in de polder waar een ieder in theorie gelijk is voor de wet (maar sommigen schijnbaar kilometers 'gelijker' dan anderen).

Deze plundering moet stoppen, beste mensen, en de taken van de overheid zijn simpelweg veel te belangrijk om aan politisieten en ambtenarren over te laten. Wij, de bevolking van de echte wereld en niet dat stel dictatoriale zwakzinnigen op de ministeries moet het hier weer voor het zeggen krijgen: het heeft lang genoeg geduurd en verscheidene maatschappelijke problemen behoeven een urgente aanpak.

Een overheid kan volgens mij alleen beschaafd en functioneel zijn als hij geworteld is in het volk en zich de dienaar ervan voelt. De leden van de overheid zijn in ieder geval niet onze bazen, ook al lukt het veel ambtenaren helaas wel uitstekend om zichzelf daarvan te overtuigen. Of dit komt ondanks of dankzij hun gelimiteerde verstandelijke vermogens laat ik hier maar eventjes in het midden.

D 'Godwin' F

Subsidies voor vrijwilligers

2011-09-12T08:44:00.027+02:00

(plaatje uit 'Punisher Max')

Overheden kan je onder andere indelen naar de mate van objectiviteit, ofwel in hoeverre de inkomstenbronnen en diensten van de staat toegankelijk zijn voor haast alle inwoners of slechts voor een klein aantal. Denk bij deze laatste groep aan bijvoorbeeld Zimbabwe of tot voor kort Libië, waar regimes fungeren als meedogenloze parasieten op 'hun' rechteloze bevolkingen.

Ogenschijnlijk behoort Nederland met zijn grondwettelijke waarborgen en hoge niveau van dienstverlening tot het andere uiterste, ook al zouden volgens velen de belastingen wel wat mogen dalen. Vreemd genoeg verhoogt dit 'rechtse' kabinet deze juist, terwijl het fors bezuinigt op bijvoorbeeld zorg en subsidies voor vrijwilligers. De publieke middelen worden daarentegen in toenemende mate aangewend voor de onstuitbare groei van de bureaucratie, dure externe consultants en natuurlijk de bankiersbonussen.

Wat wordt straks ons Tahrir plein?

DF

(ingekort in Metro, 13/9/2011)

Normen en waarden in de politiek

2011-09-04T22:01:00.004+02:00

(klik)

Russische Ramadan

2011-08-30T01:39:00.008+02:00

(Ketel One - Sunset Boulevard)

Rusland is een der weinige niet overwegend islamitische landen waar moslims goed geïntegreerd zijn in de samenleving, is mij wel eens verteld. Zojuist las ik een amusant berichtje dat deze opvatting lijkt te bevestigen.

Heineken,
'beer plow' / LA

Wat was er gebeurd? Bij een bouwkeet in de buurt van Vladivostok was afgelopen zondag een flinke groep arbeiders in conflict geraakt met de politie.

Dit resulteerde in een massale vechtpartij waarbij vier bouwvakkers en evenveel agenten gewond raakten. De arbeiders waren woedend dat de politie – overigens in overeenstemming met de wet – bij een controle de dag ervoor hun alcohol in beslag had genomen en daarmee wilden zij juist het eind van Ramadan vieren.

Skyy Vodka - LA

Hangar Vodka - LA

In Iran of Saudi Arabië zou de politie zeker net zo streng zijn geweest, maar om heel andere redenen.

DF

Break-even point (BEP) berekenen

2011-08-29T11:40:00.044+02:00

Break-even point (BEP)/dekkingsbijdrage/GVK/GCK/TVK/TCK/TO/TW (oefensom economie/M&O, niveau VWO/HBO, antwoorden beneden, succes!)

Na bestudering van zijn bedrijfsgegevens ontdekt
botenbouwer 'Baksteen BV' dat bij productie en verkoop op het BEP:

(a) zijn de totale variabele kosten (TVK) 6.000.000
(b) de gemiddeld constante verkoopkosten bedragen (GCKv) 5.000 (de 'overige constante kosten' (GCKo) bestaan uit fabricage en transport en maken 80% uit van de GCK)
(c) is de verhouding tussen GCK en verkoopprijs 1 : 4.

(1) Kan deze verhouding variëren en zo ja, hoe?

(2) Welke gemiddelde prijs (p) hanteert het bedrijf en hoeveel bedragen de gemiddelde variabele kosten (GVK)?

(3) Bij welke productie en verkoop (q) ligt het BEP en hoe groot zijn de TCK?

(4) Uiteindelijk maakte 'Baksteen BV' dat jaar 150.000,- winst. Hoeveel boten verkocht het bedrijf?

(5) Geef de situaties uit vraag (3) en (4) grafisch weer m.b.v. de lijnen van de totale kosten (TK), totale opbrengst (TO) en totale winst (TW).

Uitwerkingen:

– (1)
GCK = TCK/q → als de productie en verkoop stijgen worden de TCK over een groter aantal boten 'uitgesmeerd' en dalen dus de GCK, waardoor (als de prijs constant blijft) de verhouding verandert.

– (2)
Omdat de 'traditionele methode' van de BEP berekening me eenvoudiger lijkt dan de 'dekkingsbijdrage' methode (die ik als tweede behandel), start ik bij het uitgangspunt van BEP dat TW = nul.

TW = TO – TK → 0 = TO – TK →
TK = TO → q x GTK = q x p →
(beide kanten delen door q)
op BEP geldt dus: p = GTK

GTK kan je berekenen via GCK, want die bestaan uit GCKv en GCKo →
GCKv = 5.000 = 0,20 x GCK
→ GCK (bij BEP) zijn dus 25.000 euro.

De verkoopprijs is dan 4 x 25.000 = 100.000 euro, net als de GTK, en de GVK zijn 75.000 (want 100.000 - 25.000).

– (3)
TW (bij BEP) = 0 & TW = TO – TK →
TO = q x p = 100.000 x q
TK = de totale constante kosten (TCK) + totale variabele kosten (TVK)
→ TVK (bij BEP) = 6.000.000 = q x GVK = q (GTK – GCK)
→ 6.000.000 = q (100.000 – 25.000)
→ q = 6.000.000 / 75.000 = 80 boten = BEP

De TCK zijn dan dus 80 x 25.000 = 2.000.000 euro

Dekkingsbijdrage methode
Dekkingsbijdrage = prijs – GVK. Het is een bedrag per product dat overblijft voor het betalen van de constante kosten en (eventueel) voor het maken van winst. BEP vind je nu door TCK te delen door de dekkingsbijdrage.

→ 2.000.000/(100.000 – 75.000) = 80 boten

- (4)
hier kan je berekenen: TW = 150.000 (of: TO = TK + 150.000) →

TW = TO – TK →
150.000 = 100.000q – (75.000q + 2.000.000) →
2.150.000 = 25.000q → q = 86

(5) je ziet in de grafiek dat TW start onder het snijpunt van TO en TK.

DF

Gerelateerd: som loonkosten per eenheid product

Bizar complot in Rusland

2011-08-26T18:45:00.080+02:00

(weird mask - India)

Onlangs berichtte MoscowTimes.com dat de Russische veiligheidsdienst FSB een aanslag op een trein tussen Moskou en Sint Petersburg verijdeld had. De terroristen zouden afkomstig zijn uit de opstandige Kaukasus en waren allen gearresteerd 'met behulp van een informant'. Meer over de achtergronden en details van deze zaak las ik vandaag in een opmerkelijk artikel van de hand van Yulia Latynina. Zij is politiek commentator van Radio Moskou en staat bekend om haar ongezouten meningen omtrent de 'heersende machten'. Volgens Latynina lijkt het er sterk op dat het mastermind achter de verijdelde aanslag - Islam Khamuzhev - een FSB-agent was die simpelweg enkele sukkelaars ertoe over had gehaald om hem (zogenaamd) bij een terreurdaad te assisteren. Vervolgens liet deze 'informant' ze in de val lopen en het nieuws over hun arrestatie zou in een klap het imago van de veiligheidsdienst flink boosten, hetgeen ze wel kon gebruiken na onder andere de gruwelijke bomaanslag op het Domodedovo vliegveld begin dit jaar.

(mask - India)

Zulke beweringen zouden in een normaler land waarschijnlijk weinig aandacht krijgen, maar veel Russen zullen Latynina ongetwijfeld in haar analyse volgen. De geschiedenis van de FSB – de voormalig werkgever van president Poetin – kent immers vele schimmige episodes en bizarre complotten. Daaruit bleek steeds dat de organisatie bijzonder weinig oog heeft voor de veiligheid van de bevolking, maar des te meer voor (haar eigen) zakelijke belangen en - vooral - duistere politieke 'active measures' machinaties.

Masker uit India

Wellicht de gruwelijkste aantijgingen aan het adres van de dienst betreffen die rond een reeks - meestal nachtelijke - bomaanslagen op woonblokken in diverse Russische steden in september 1999. Deze doodden 293 mensen en verwondden ruim het dubbele daarvan. Er bestaan sterke aanwijzingen dat het hier een klassieke 'valse vlag' operatie van de FSB betrof die de aanleiding moest creëren voor een nieuwe oorlog in Tsjetsjenië. Tegelijkertijd zou de ontstane massahysterie steun opleveren voor toenmalig presidentskandidaat en 'hardliner' Vladimir Poetin. Nadat het parlement onafhankelijke onderzoeken naar de aanslagen blokkeerde en de FSB een kritische jurist jarenlang liet opsluiten, werden beide doelen overigens gehaald. Verder werden journaliste Anna Politkovskaya en ex-FSB'er Alexander Litvinenko, die eveneens de terreur onderzochten, vermoord in 2006 en in beide gevallen lijken de opdrachtgevers zich op te houden in de duisterste spelonken van het Russisch staatsapparaat.

Masker uit India

Al met al denk ik dus niet dat Yulia Latynina paranoïde is of haar analyse overdreven vergezocht ...

DF

Gerelateerd:
'Moscowtimes.com en de Insiders'

Khaddafi's laatste uren

2011-08-22T08:35:00.081+02:00

“We are all muslims...

I've never been a government or security official …

The absence of wisdom and foresight is what brought us here today ... our differences could have been solved very easily …(schoten)

I'm being attacked right now! This is gunfire inside my house! They're inside my house! La ilaha illallah”, prevelt de nerveuze stem van Mohammed Khaddafi, alvorens het telefonisch interview met Aljazeera verdwijnt in nog meer salvo's uit machinegeweren. Dat deze zoon van de Libische dictator zijn relaas besluit met het herhaaldelijk uitspreken van het Islamitisch schietgebed 'er is geen god behalve Allah' duidt erop dat hij verwacht niet lang meer te leven, of misschien hoopt hij dat de rebellen hem wegens zijn schijnbare vroomheid zullen sparen.

Mohammed is een van de inmiddels al twee zonen van de dictator die zijn 'gearresteerd' door de oppositie, die nu vrijwel het gehele land in handen heeft. Khaddafi zelf zou op de vlucht geslagen zijn en in hoofdstad Tripoli vechten de 'slapende cellen' van de opstandelingen zij aan zij met rebellen die de buitenwijken beheersen tegen de restanten van het machtsapparaat. De onttakeling van het sinistere en vaak meedogenloze Libische regime startte een half jaar geleden met een opstand in Benghazi en al vrij snel begon de NAVO te opereren 'als de luchtmacht van de rebellen'.

Overigens is het moeilijk voor te stellen dat deze 'oprekking' van het volkenrecht - de zoveelste sinds het einde van de Koude Oorlog - niet in een brede waaier aan onverwachte toekomstige gevolgen en dilemma's zal uitmonden. Gelukkig bleek Khaddafi's dreigement om als tegenreactie terreurdaden op Europese bodem te financieren - vooralsnog - loos.

Vele partijen zullen verheugd zijn over de aanstaande val van de dictator, niet in de laatste plaats de Zwitsers die Khaddafi enkele jaren geleden nog diep vernederde. Verder zijn er de Bulgaarse verpleegsters en Palestijnse arts die in zijn gevangenissen verkracht en gemarteld werden en natuurlijk de duizenden nabestaanden die achterbleven na aanslagen op disco's en vliegtuigen. De grootste blijdschap zal echter ongetwijfeld gevoeld worden in Libië zelf. Hier moet straks een mix van democraten, fundamentalisten en stamleiders gaan bepalen of het land een eenheid blijft en zo ja, hoe de toekomstige wetten en instituties eruit zullen zien. Gezien de wreedheden die leden van de 'veiligheidsdiensten' de laatste decennia begingen zou ik de mogelijkheid van een bijltjesdag in ieder geval niet op voorhand uit durven sluiten.

Hoe dan ook is het fascinerend om de ondergang van regimes als het Libische mee te maken. Ruim 40 jaren baadden de Khadaffi's in weelde en bezaten zij – letterlijk – de absolute macht in het land. Tegenstanders werden meedogenloos aangepakt en op z'n minst enkele miljarden dollars bij elkaar gegraaid en geparkeerd bij buitenlandse banken en holdings, maar het tij lijkt nu definitief gekeerd voor de familie. Hopelijk geeft het de Syrische opstandelingen moed!

DF
Gerelateerd: 'Bayda, het aanstaande bloedbad'

Debatten rond Breivik

2011-07-25T14:02:00.032+02:00

('Return of the repressed')

Anders Breiviks zorgvuldig geplande moordpartij zal door heel Europa debatten aanzwengelen. Sommige hiervan betreffen de vrije meningsuiting en gaan over de grenzen van wat bijvoorbeeld bloggers en Youtube-filmpjes mogen uitdragen.

Een andere discussie zal doen terugdenken aan de zogeheten 'voedingsbodem-theorie'. Hiermee probeerde men enkele jaren geleden 9/11 te 'verklaren' uit de Amerikaanse dominantie in het Midden Oosten. In veel van zijn grieven stond Breivik immers niet alleen. Bij veel Europeanen bestaat onbehagen over kostbare immigratie, moeizame integratie van minderheden en toenemende Europeanisering. Bij het referendum in 2005 bleek ruim 61 procent van de Nederlanders tégen verdere 'verdieping' van de Brusselse macht. De grenzeloze arrogantie van machthebbers doet 'populistische' politici en helaas ook rechts-extremisten gedijen.

Tot slot bestaan er nog de juridische haken en ogen aan het intensiever 'preventief aanpakken' van mensen als Breivik en in hoeverre het überhaupt verstandig is om zulks te doen. Het kan hun paranoia en haat immers slechts aanwakkeren.

(alien vs predator Venice Beach)

DF

Gerelateerd: Is NL nog democratisch? & Burgess' 1985 democratuur

Geenstijl, de ware progressieven

2011-07-23T13:36:00.151+02:00

(violent alien - Venice Beach)

Zoals in het artikel hieronder beschreven kent de vrijheid (van meningsuiting) in onze streken verlichte maar ook duistere episoden.

Zo is in ieder geval sinds de jaren zestig van de vorige eeuw de 'debatruimte' in Nederland van soms uiterst strikte kaders voorzien. Discussiëren 'vanuit liberaal perspectief' over zaken als de verzorgingsstaat, bepaalde culturele uitingen of het asielbeleid was lange tijd grotendeels taboe in Nederland en deels ook strafbaar (de fiscus dwingt je in die situatie dus mee te betalen aan zaken waarover je je mening niet openlijk mag geven).

In mijn herinnering gold het in bepaalde sociale circuits zelfs als onfatsoenlijk om kritische opmerkingen te maken over de (budgettaire) groei en het 'functioneren' van onze bureaucratie.

De poortwachters en informatie-managers van de publieke ruimte waren niet alleen een veelheid aan overheidsdiensten (OM, CPB, RVD, CBS, enz) en beroepspolitici zoals Jan Pronk, maar ook allerlei intellectueel luie, moreel corrupte journalisten en - inmiddels het meest berucht - de 'politiek correcte elite'. Deze poldervariant van de machtige Iraanse 'Raad van Hoeders' fungeerde decennialang niet alleen als 'debat-begrenzer' maar ook - en kwalijker - als ideologisch inspirator van allerlei knokploegen zoals AFA en de Jonge Socialisten. Overigens zijn dit soort groeperingen doorgaans niet alleen diep geïnfiltreerd door Nederlandse veiligheidsdiensten, maar ze leken er in diverse gevallen zelfs door aangestuurd.

Deze 'fluwelen dictatuur' is echter goeddeels verpulverd door vooral de moorden op Fortuyn en Van Gogh en natuurlijk door de opkomst van het internet. Het afgelopen decennium lijkt een kentering in de voorheen relatief onderdanige media vorm te hebben plaatsgevonden. Zo vroeg Geenstijl onlangs terecht opnieuw aandacht voor het feit dat Erwin Lensink inmiddels al een klein jaar vastzit wegens het werpen van een waxinelichtje naar de Gouden Koets. Gezien het gemak waarmee lieden als Saban Baran de gevangenis uit wandelden zal dit gegeven bij velen het vertrouwen in de rechtsstaat ernstig schaden.

Ook gister toonde Jelte van Geenstijl weer verfrissend weinig respect voor de autoriteiten in zijn reportage over de verdwenen Pdf uit het politie-onderzoek naar Tristan van der Vlis' geestesgesteldheid. Voor hem is het - net als ongetwijfeld voor de overgrote meerderheid der Nederlanders - immers volstrekt onbegrijpelijk dat deze man ooit een wapenvergunning kon bemachtigen.

Jelte heeft nog andere vragen: "hoe kan het dat het bestand nog steeds kwijt is", "hoe bestaat 't dat het OM geen externe deskundigen in wil huren?” en “het Openbaar Ministerie staat toch uiteindelijk in dienst van de samenleving?”, met 'Nederland doofpotland' als conclusie.

Geenstijl haalde er wél externe deskundigen bij, zoals ict-er Brenno de Winter, die zelfs gratis zijn diensten aan de ambtenarrij aanbood (die ze overigens weigerde). Zijn commentaar:

“Je hoort dit gewoon fatsoenlijk te bewaren. Als ik dit met mijn belastingspullen zou flikken en de belastingdienst komt langs, heb ik direct een groot probleem. En hier gaat gewoon iedereen door alsof er geen zes doden zijn gevallen.”

Ook hoogleraar Bernd van der Meulen stelt dat het te woord staan van de samenleving 'wel het minste' is waartoe de politie verplicht is: “je kan niet zeggen dat deze hele zaak geheim, vertrouwelijk, onbespreekbaar is. Klanten van de politie, die hebben zwijgrecht. De politie niet.”

Al met al een mooie reportage, waarbij het gezag weer eens stevig aangepakt werd door leden van een generatie die meer dan genoeg lijkt te hebben van de potsierlijke hiërarchische arrogantie vanuit de schimmige, incompetente en verkwistende bureaucratie.

DF

Gerelateerd: 'Iran, Zimbabwe en NL'

Onze opmerkelijke geschiedenis

2011-07-23T11:41:00.029+02:00

(groene boomslang Tanzania)

“Nederland heeft een opmerkelijke geschiedenis”, vertelde een vriend me eens.

“De meeste landen beginnen met een koningshuis en worden later een republiek, maar in Nederland gebeurde precies het omgekeerde.”

Voordat onze verre voorouders een politiek systeem zonder een erfelijk staatshoofd bevolkten moesten zij zich echter eerst van buitenlandse overheersing losvechten tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568 – 1648). De gedeeltelijk protestantse, relatief liberale burgerij en ook de meeste edelen hadden weinig op met religieuze dwang en de invoering van nieuwe belastingen door Philips II. Uit dit anarchistisch aandoend verzet ontstond het historische Plakkaat van Verlatinghe (1581) waarin de Spanjaard werd verstoten als vorst.

“Omdat vele bestuurders trouw hadden gezworen aan Philips, traden zij na het Plakkaat af en kwam in de Republiek een nieuwe generatie bestuurders aan de macht” (Wikipedia).

Dit geschrift had dus direct al verreikende gevolgen en kan je beschouwen als het feitelijke begin van de Nederlandse onafhankelijkheid. Uit het Plakkaat ontsproot niet alleen de 'Gouden Eeuw', een lange periode van enorme welvaart, maar ook – en ongetwijfeld in samenhang daarmee – verwerd Nederland tot een vrijhaven voor 'onafhankelijke geesten' die elders in Europa religieus en fiscaal werden onderdrukt.

De uiteindelijke teloorgang van de Republiek is onder andere te wijten aan (handels)oorlogen, interne verdeeldheid en aan het beleid van bestuurders. Zij vertegenwoordigden in toenemende mate de belangen van de 'regentenklasse', een steeds geslotener netwerk van families met een groot aandeel in de geld- en kapitaalhandel. Het mechanisme waarmee sommigen toentertijd vorstelijk 'verdienden' aan de rentebetalingen op de Nederlandse staatsschuld doet in de verte denken aan hedendaagse politici die - na jarenlang begrotingstekorten te hebben opgepompt - commissaris worden bij dezelfde bank als waar zij voorheen miljarden leenden.

Toen ons land vanaf 1815 – na de Franse bezetting – weer onafhankelijk was, bleek het inmiddels een soort 'absolute monarchie' (waarbij de vorst over de 'volledige macht' beschikt). In de grondwetsherziening 1848 liet Willem II er weliswaar een volksvertegenwoordiging aan toevoegen maar ook sindsdien regeerden de Van Oranjes Nederland bij tijd en wijle op haast feodale wijze. Meer dan 160 jaar later beschikken diverse leden van de familie nog over formidabele (zij het vooral informele) macht en zijn ze bovendien – letterlijk – juridisch onaantastbaar.

Het is dus niet verbazend dat de geschiedenis van de Van Oranjes diverse schandalen telt waaronder corruptie, gegraai in de 'publieke middelen' en (ander) machtsmisbruik. "Macht corrumpeert, en absolute macht corrumpeert absoluut." Zeker als er dubieuze karakters zoals Bernhard van Lippe-Biesterfeld de familie inslopen waren de problemen haast niet te overzien. Hun macht blijkt misschien wel het duidelijkst uit (de berichtgeving over) de in het algemeen harde aanpak van het kleine groepje openlijke tegenstanders en andere 'stoorzenders', denk maar aan Edwin de Roy van Zuydewijn of – recenter – de 'waxinelichtgooier'.

Vlak na het overlijden van Bernhard in 2004 (die de moord op zijn vijanden Theo van Gogh en Pim Fortuyn dus nog meemaakte) bleek dat diverse, vaak ook linkse, Nederlandse hoofdredacteuren jarenlang bij de prins 'op schoot' gezeten hadden. Geruime tijd werden hierdoor schandalen rondom hem vaak in erg milde termen beschreven of - krankzinnig genoeg - zelfs louter in buitenlandse dagbladen afgedrukt.

"De vrijheid der drukpers, die schrik der tirannen, die voedster der wijsbegeerte, der lieflijke dageraad der verlichting, moet eeuwig onschendbaar blijven. Geen heilrijke bronnen, die de barste woestenij in eenen bloeiënden lusthof herscheppen, moeten immer verstopt worden omdat ook giftige adders van deszelfs verkwikkende water drinken.”

- dichteres en (kinderboeken)schrijfster Petronella Moens (1762-1843) in het patriottisch geschrift 'Vriendin van het vaderland' (bron: 'Stookschriften, pers en politiek tussen 1780 en 1800', P. van Wissing (red), p. 274, 2008)

DF

Gerelateerd: Burgess' 1985 en de democratuur

Bradley Manning

2011-07-14T10:51:00.032+02:00

Militair analist Bradley Manning (24) had ruim acht maanden lang min of meer vrijelijk toegang tot een reusachtige database vol vertrouwelijke gegevens ('cables') van de Amerikaanse overheid. Hij kopieerde een deel van het archief waarna hij het in reguliere media gepubliceerd wist te krijgen, met Wikileaks als tussenschakel. Een motivatie van (de biseksuele) Manning:

“the possibility of having pictures of me… plastered all over the world press… as boy…”

Het is niet eenvoudig om nu al met zekerheid veel te concluderen omtrent de gevolgen van Mannings beslissing. In ieder geval schonk het mega-lek wereldwijd enkele tientallen miljoenen geïnteresseerden een verfrissend 'perspectief van binnenuit' op de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten en daarmee in zekere zin ook op die van haar bondgenoten en vijanden. Een ander gevolg is dat Manning ('bradass87') sinds hij opgepakt werd onder een 'onmenselijk' gevangenisregime gebukt gaat. Daarnaast beweren commentatoren dat de – soms schokkende – onthullingen bijdroegen aan de val van dictators in Tunesië en Egypte. Volgens sommigen is hij zelfs een 'Amerikaanse held'.

Uiteindelijk werd Manning erin geluisd door ex-hacker 'Adrian Lamo', die hem aangaf bij de autoriteiten. Hieronder staan delen van de chat-sessie tussen de twee die leidde tot de arrestatie. Het interessante en soms ook amusante geheel is terug te vinden op Wired.
….................
(10:48:43 AM) info@adrianlamo.com: Would you know if a specific person had authored a report/paper?

(10:49:23 AM) bradass87: not really…

(10:49:42 AM) bradass87: bureaucrats usually aren’t that intelligent i find
............
(12:15:11 PM) bradass87: hypothetical question: if you had free reign over classified networks for long periods of time… say, 8-9 months… and you saw incredible things, awful things… things that belonged in the public domain, and not on some server stored in a dark room in Washington DC… what would you do?

(12:16:38 PM) bradass87: or Guantanamo, Bagram, Bucca, Taji, VBC for that matter…

(12:17:47 PM) bradass87: things that would have an impact on 6.7 billion people

(12:21:24 PM) bradass87: say… a database of half a million events during the iraq war… from 2004 to 2009… with reports, date time groups, lat-lon locations, casualty figures… ? or 260,000 state department cables from embassies and consulates all over the world, explaining how the first world exploits the third, in detail, from an internal perspective?
..................

(12:59:41 PM) bradass87: uhm… crazy, almost criminal political backdealings… the non-PR-versions of world events and crises… uhm… all kinds of stuff like everything from the buildup to the Iraq War during Powell, to what the actual content of “aid packages” is: for instance, PR that the US is sending aid to pakistan includes funding for water/food/clothing… that much is true, it includes that, but the other 85% of it is for F-16 fighters and munitions to aid in the Afghanistan effort, so the US can call in Pakistanis to do aerial bombing instead of americans potentially killing civilians and creating a PR crisis

(1:00:57 PM) bradass87: theres so much… it affects everybody on earth… everywhere there’s a US post… there’s a diplomatic scandal that will be revealed… Iceland, the Vatican, Spain, Brazil, Madascar, if its a country, and its recognized by the US as a country, its got dirt on it
......
(1:13:10 PM) bradass87: i just… dont wish to be a part of it… at least not now… im not ready… i wouldn’t mind going to prison for the rest of my life, or being executed so much, if it wasn’t for the possibility of having pictures of me… plastered all over the world press… as boy…

(1:14:11 PM) bradass87: i’ve totally lost my mind… i make no sense… the CPU is not made for this motherboard…
............
(2:05:58 PM) bradass87: it took me four months to confirm that the person i was communicating was in fact (Julian) Assange

(2:10:01 PM) info@adrianlamo.com: how’d you do that?

(2:12:45 PM) bradass87: I gathered more info when i questioned him whenever he was being tailed in Sweden by State Department officials… i was trying to figure out who was following him… and why… and he was telling me stories of other times he’s been followed… and they matched up with the ones he’s said publicly

(2:14:28 PM) info@adrianlamo.com: did that bear out? the surveillance?

(2:14:46 PM) bradass87: based on the description he gave me, I assessed it was the Northern Europe Diplomatic Security Team… trying to figure out how he got the Reykjavik cable…
............
(02:26:01 PM) bradass87: i dont believe in good guys versus bad guys anymore… i only a plethora of states acting in self interest… with varying ethics and moral standards of course, but self-interest nonetheless
...................................
(02:27:47 PM) bradass87: i mean, we’re better in some respects… we’re much more subtle… use a lot more words and legal techniques to legitimize everything

'Black summer' - Warren Ellis

(02:28:00 PM) bradass87: its better than
disappearing in the middle of the night

(02:28:19 PM) bradass87: but just because something is more subtle, doesn’t make it right

DF

Gerelateerd: 'Afghanistan, de paradox'

Trouble in paradise

2011-07-07T10:21:00.045+02:00

(Kraken muurschildering Fons Vitae)

Trouble is brewing in this paradise.

An under sea earthquake has driven a lethal predator close to these shores.

As the sun begins to set, there's a change beneath the waves.

At first glance, all appears normal.

The usual residents are feeding and resting along the sandy shore-line.

But as night draws closer, the locals sense an alien presence and begin to seek safety in the shallows.

A juvenile horn-shark appears skittish, as an octopus seeks shelter on the sea floor.

Even this adult horn-shark senses something's amiss

in a flash we see why.

Humboldt squid, the 'red devil', has come to feed in these normally tranquil waters.

Their flashing bodies indicate exitement, as they begin to feast.
Will anything survive the night?

There is indeed trouble in paradise...

Te midden van alle trieste verhalen en documentaires over het verdwijnen van soorten op aarde en in de wateren bestaat één formidabel roofdier dat duidelijk in opmars is: Humboldt Pijlinktvis. Het is een der snelstgroeiende predatoren ter wereld en weet in 2 jaar tijd tot bijna twee meter lengte uit te groeien. Hij weegt dan ruim 40 kilo's.

Ze zijn zowel 'voracious' als 'ferocious', doen zelfs aan kannibalisme en leven soms in grote scholen, ook al blijkt uit het onderzoek tot dusver dat er van samenwerking waarschijnlijk maar in zeer beperkte mate sprake is. Wetenschappers beschouwen aanvallen door zo'n pack op een veel groter zeedier als een 'optelsom van individuele beslissingen' maar zonder coördinatie.

(muurschildering
Fons Vitae)

Doorgaans leeft dit tien-armige beest aan de westkust van Latijns Amerika, maar sinds enige tijd worden ze zelfs tot bij Alaska gevangen. Aannemelijke oorzaken hiervoor zijn aan El Niño gerelateerde zeestromingen die vanuit het zuiden afbuigen en overbevissing van hun natuurlijke vijanden en concurrenten door de mens. Ook schijnt sprake te zijn van een uitdijing van de zuurstofarme 'mid-water oxygen minimum zone' waarin ze graag leven op een diepte van zo'n 700 meter. Ieder etmaal doen ze aan verticale migratie en jagen soms dicht onder het wateroppervlak.

(Hengelvis
muurschildering
Fons Vitae)

Helaas wordt het observeren van de soort enigszins bemoeilijkt door de neiging van de diertjes om met hun vlijmscherpe snavel-vormige muilen zelfs op afstand bestuurbare camera's slopen. Sommige onderzoekers vrezen dat het beest locale ecosystemen zou kunnen verstoren, maar in ieder geval voor sportvissers vormt de inktvis een flinke uitdaging en bovendien een lekkernij. Zoals de stem in een van de bijgevoegde filmpjes 't stelt:

"If you don't eat it now, they might
be the only coastal fisheries left!"

DF

Associaties

2011-07-06T09:19:00.114+02:00

(Alien Venice Beach CA)

“Er zijn veel goede mensen, maar slechte zijn er ook...”

('Kleine jongen')

Regelmatig sta ik nog versteld van de manieren waarop associaties ontstaan. Zojuist deed André Hazes' Kleine jongen me herinneren aan de middelbare scholiere (15) die me gister enigszins beschaamd - uit schroom voor etnische stigmatisering - vertelde dat ze bepaalde 'groepjes' en individuele mannen vaak wel bedreigend vindt. Zo was ze onlangs al fietsend in haar eigen buurtje tegengehouden, omsingeld en op vervelende wijze aangesproken. In diezelfde periode was de broer van haar vriendin 'van zijn fiets geslagen' door jongens op scooters, bedreigd en achtervolgd wegens z'n mobieltje.

Ook dacht ik nog vol verbijstering terug aan bepaalde details uit de rechtszaak tegen een man voor wie de term monster zelfs nog een soort compliment zou zijn, de onlangs opnieuw veroordeelde Levi Bellfield. Deze Britse seriemoordenaar (42) telt evenveel jaren als pseudoniemen en kon er niet mee omgaan als tienermeisjes zijn ego kwetsten door zijn avances 'af te wijzen'. Hij had het vooral voorzien op 'jonge, rondborstige blondines' en doodde deze met hamers of bijvoorbeeld door ze te overrijden met zijn auto. Er bestaan aanwijzingen dat Bellfield dertig jaar geleden al betrokken was bij de moord op een meisje van zijn school. De politie beging vele blunders in deze en overeenkomstige zaken.

Soms nijg ik ertoe om de scholieren met wie ik werk het 'hele verhaal' te willen vertellen, waaruit ik de stukken over Bellfield en soortgelijke 'predators' niet wil weglaten: "pas op, er bestaan niet alleen goede mensen op de aarde" ('en niet alles is wat het lijkt').

Maar heb ik wel de plicht om jongeren op bepaalde gevaren te wijzen of bezit ik daartoe niet eens het recht?

In ieder geval voel ik me altijd wat schuldig erna.

Met het beschrijven van bepaalde personen en de door hen begane gruwelen vrees ik ongewild hun jeugdige onbevangenheid te knakken, iets dat aan mijn geweten knaagt.

Al stukken minder beschroomd ben ik met scholieren daar waar het gaat om het bespreken van hun vragen over de relaties tussen het gebrekkig functioneren van overheden en maatschappelijke problemen zoals hangjongeren en de aanpak van seriemoordenaars. Tegelijkertijd vrees ik dat veel jeugd via lesmateriaal blootstaat aan collectivistische indoctrinatie en ik wil ze daar op wijzen. Sommigen, of ze nu wel of niet mijn analyse min of meer accepteren, vinden me 'para'(noïde) of zeggen met milde spot: "ja maar David, jij vindt alles aan de staat kut." Ook merk ik dat scholieren maatschappelijke thema's vaak met een opener blik benaderen dan veel 'volwassenen' en erg onafhankelijk (zeker ook van mij) kunnen redeneren. Hun vermogen tot associatie is verhoudingsgewijs bovendien groot want slechts in beperkte mate aangetast door wat de Britse schrijver George Orwell betitelde als 'crimestop':

"The faculty of stopping short, as though by instinct, at the threshold of any dangerous thought.

It includes the power of not grasping analogies, of failing to perceive logical errors, of misunderstanding the simplest arguments if they are inimical to Ingsoc, and of being bored or repelled by any train of thought which is capable of leading in a heretical direction.

In short....protective stupidity."

(vertaalpoging: “Het vermogen om instinctief te stoppen bij de drempel van een gevaarlijke gedachte. Het verschijnsel omvat de kracht van het niet begrijpen van analogieën, een onvermogen tot het waarnemen van 'logische fouten', onbegrip voor de eenvoudigste argumenten als deze vijandig staan t.o.v. de officiële ideologie (Ingsoc = English socialism), en om verveeld of afgestoten te worden door iedere gedachtegang die in een ketterse richting zou kunnen omslaan. Kortweg... zelfbeschermende stompzinnigheid.")

In Orwells 1984 was het riskant om bepaalde associaties te leggen en nog steeds heersen in het 'moderne' Nederland anno 2011 allerlei zinloze taboes. Velen realiseren zich helaas te beperkt dat het spreken over bepaalde overlast door 'groepjes' iemand niet zomaar tot een racist maakt.

De voorvechters van dit taboe hebben helaas bijgedragen aan het ontstaan van een maatschappelijk probleem dat alleen nog maar met hard ingrijpen op te lossen lijkt. Helaas zullen er nog dagelijks slachtoffers vallen alvorens de staat überhaupt gereed is om met een serieuze aanpak te starten.

DF